Aom's Life in the KSA

เจดสองขวบหนึ่งเดือน: เด็กสามภาษา

2010-06-16T21:54:00.009-05:00

ปัดฝุ่นบล้อกหน่อย จากที่ตั้งใจว่าจะเขียนบ่อยกว่านี้ก็ไม่ได้ทำเพราะเหนื่อยจากงานและหนูเจดก็ทำให้แม่ยุ่งหัวหมุนได้ตลอดเวลาจริงๆ ตอนนี้เจดก็ 25 เดือนแล้ว ตอนสองขวบไปหาหมอฉีดวัคซีน ชั่งนน.ได้ 11 กิโล ส่วนสูง 83 ซม. ตัวไม่ใหญ่แต่ก็ไม่เล็ก แค่นี้ก็หนักจะแย่ อุ้มนานๆไม่ไหวแล้ว

ขอเปิดด้วยภาพเก่าๆที่ถ่ายสะสมมาตั้งแต่เขียนบล็อกที่แล้ว

ไปเมืองไทยช่วงสงกรานต์มาสิบวัน เพื่อร่วมงานแต่งงานลุงแอ้ม รูปอื่นๆในทริปนี้ค่อยเอามาลงอีกที

ปิดท้ายด้วยรูปงานวันเกิดสองขวบ เป่าเทียนไปสองรอบเลย

ที่อยากเขียนบล็อกนี้ก็เพราะว่าอยากบันทึกเรื่องภาษาของเจดสักหน่อย เจดนี่ exposed to สามภาษา ไทย อังกฤษ อารบิค ตั้งแต่ยังเล็ก แม่พูดไทยเป็นส่วนใหญ่ (90%) พ่อพูดอังกฤษตลอด กับที่เดย์แคร์ก็อารบิค (และอังกฤษเพี้ยนๆหน่อย) ความสามารถในการพูดของเจด ถ้าเทียบกับเด็กอื่นในวัยเดียวกันนี่คงเรียกว่าช้ามาก เพราะเจดยังพูดได้เป็นคำๆเท่านั้น คำศัพท์ก็ยังไม่เยอะมาก ยังขัดใจเวลาสื่อสารอะไรไม่ได้ และก็ยังพูดภาษาต่างดาวอยู่เลย แต่อ้อมกับคริสก็ไม่ห่วงอยู่แล้วเพราะเด็กหลายภาษามักจะเป็นอย่างนี้ มาดูกันดีกว่าว่าเจดพูดคำไหนภาษาอะไรบ้าง ตอนนี้ยังพูดๆปนกันอยู่ ยังไม่แยกว่าภาษาไหนพูดกับใคร อิแม่ก็เลยต้องพยายามเดาไปเรื่อย ได้เรียนอารบิคจากลูกนี่แหละ

ภาษาไทย: ตาตา(เรียกคุณตา), ยายส์(เรียกยาย), หม่ำ, ย้อน(ร้อน), หนาว , กบ, ช้าง, น้ำ, อุ้ม-อุ้มมะ(แปลว่าให้ลุกขึ้นหรือ get up ด้วย), หมวก, เต้น, นก, โหมะ(มด), ปิด, อิบิน(เครื่องบิน) , แซ่บ(แสบ), เจ็บ, เต่า

ภาษาอังกฤษ: Mommy, Daddy, yummy, game (ให้พ่อกะแม่เล่น wii), sit, down, phone (iPhone), water (แต่ออกเสียงว่าวอเบอ), all done, bus, book, ซอบี (strawberry), ball, balloon, bubble, open, please, shoes, no no no (พูดทีต้องสามโนว์แบบ โน โน้ โน ได้อารมณ์มาก), elephant (ออกเสียงว่า เอแฟ้น), baby, sun, moon

ภาษาอารบิค: บาห์ (empty, all done), กุม (go), ตหาล (come), มอยอิ (water), เซียร่า (car), ชุฟฟี (look เวลาชี้ให้ดูอะไร), กัว (ball), อิ (yes), ฟิล (elephant), นูนู (baby)

ภาษาเจดเอง: บิส (TV) กับภาษาใบ้อีกมากมาย เช่น เอามือลูบหน้าผากขึ้นแปลว่าแว่นตากันแดด กับท่าเต้นที่มากับเพลงทั้งหลายใน youtube ที่แม่เปิดให้ดู เช่น ท่าเป็ดพร้อมร้องก้าบๆแปลว่าเพลง Five Little Ducks เป็นต้น

จริงๆน่าจะพูดได้มากกว่านี้ แต่ตอนนี้คิดได้เท่านี้ เดี๋ยวนึกออกแล้วค่อยมาเพิ่มอีก ไปๆมาๆคิดว่าเจดเข้าใจภาษาไทยมากสุดแต่กลับพูดไม่ได้มาก ไม่รู้เพราะออกเสียงยากรึเปล่า บางคำสอนทั้งสามภาษา ไทยก่อนเพื่อนแต่ก็เลือกพูดภาษาอื่นก่อนซะงั้น เช่น คำว่าช้าง ได้ภาษามือก่อน แล้วก็พูดอารบิคแล้วค่อยพูดไทยและอังกฤษ หรือคำว่าน้ำ ก็พูดไทยก่อน แล้วก็อารบิค ตอนนี้ก็พูดแต่อังกฤษ นี่ถ้ามีเวลาก็อยากทำวิจัยเรื่องนี้จริงๆ อยากรู้ว่าทำไมเด็กถึงเลือกพูดคำไหนก่อน

อ้อมกับคริสตั้งใจว่าหลังซัมเมอร์นี้จะย้ายเจดไปอยู่โรงเรียนอินเตอร์แท้ๆ แต่ก็ยังติดปัญหาเรื่องรับส่งและวันหยุดที่ไม่ตรงกัน ตอนนี้ก็เลยคิดๆอยู่ว่าหรือจะให้เจดอยู่เดย์แคร์อีกสักปีเพราะภาษาอารบิคเจดก็ไปได้ดี แล้วค่อยหาโรงเรียนอินเตอร์ซาอุให้เข้า ยังคิดไม่ตก ก็ต้องไปดูโรงเรียนอื่นๆกันอีกต่อไปอ่ะนะ

เรื่องเล่าจากซาอุ (ตอนที่ 8): ปิคนิคกลางทะเลทราย

2010-02-04T23:16:00.004-05:00

เดือนที่แล้วที่ทำงานจัดไปปิคนิคในทะเลทรายมา งานนี้ผู้หญิงล้วน ตามประสาซาอุ จริงๆตอนแรกก็ไม่อยากไปเพราะมีความรู้สึกว่างานอย่างนี้มันควรจะไปกันทั้งครอบครัว แต่คิดไปคิดมา อยู่ซาอุมาตั้งนานยังไม่เคยออกไปทะเลทรายเลย คราวนี้มีรถไปเสร็จสรรพ อาหารการกินก็น่าจะอุดมสมบูรณ์ก็เลยไปดีกว่า เอาเจดไปด้วย ปล่อยให้คริสอยู่คนเดียวทั้งวัน

เช้านั้นก็เตรียมเสบียงเตรียมเสื้อกันหนาวเจดไปเต็มที่ ไปขึ้นรถบัสที่ในคอมพาวนด์ตอน 11 โมง รอแป๊บเดียว รถก็ออก ในรถก็มีผู้ใหญ่ประมาณ เจ็ดแปดคน เด็กๆอีกร่วมสิบ แม่ๆในรถบัสนี่อาหรับทั้งนั้น มีอ้อมและลูด้า เพื่อนรัสเซียที่ไม่ใช่แขก นั่งรถไปได้ซักพักก็เริ่มส่อเค้า อาการแม่แขกออก ไม่ดูลูกกันอ่ะ เด็กๆเสียงดัง แม่ก็นั่งเม้าธ์กันไป นั่งรถไปนานพอสมควร จนเจดกับลูกๆลูด้าก็หลับกัน เพราะเรานั่งทางหลังรถหน่อย แต่ไอ้เด็กๆที่นั่งข้างหน้านี่เสียงยังเจี๊ยวจ๊าวกันอยู่ แม่ๆก็ไม่เตือนทั้งๆที่ก็เห็นว่ามีเด็กหลับอยู่หลังรถ

กว่าจะไปถึงที่ปิคนิคที่อยู่ที่ Al Thumama ก็เกือบสองชม.ได้มั้ง ขับออกนอกริยาดห์ไปสักชม.นึงได้ วิวก็อย่างที่เห็นในรูป มันแห้งงงงงงงงงงงงงงงงง ทะเลทรายรอบๆริยาดห์นี่ไม่ค่อยสวย มันเป็นกรวดและหินซะมาก ไม่มีเนินทรายสวยๆเท่าไหร่

พอไปถึงก็เอาของไปเก็บในเต้นท์ เด็กๆก็ได้วิ่งเล่นกันล่ะ ทีนี้รู้ซึ้งจริงๆว่าแม่ๆแขกเขาเลี้ยงลูกกันยังไง ตลอดทั้งบ่ายยันค่ำ มีอ้อมกับลูด้าเท่านั้นที่อยู่ข้างนอกกับลูกตัวเอง แม่ๆที่เหลือนั่งเมาธ์นั่งกินกันอยู่แต่ข้างในเต้นท์อ่ะ เด็กเป็นสิบๆเลยนะ วิ่งเล่นกันเอง วัยตั้งแต่ขวบนึงจนถึงเจ็ดแปดขวบ ไอ้ที่โตกว่านี้ก็ไม่ว่ากัน มันโตแล้วดูแลตัวเองได้ แต่มีเด็กขวบนึงตัวเล็กกว่าเจดอีก เดินอยู่คนเดียวตลอดบ่ายเลย มีพี่สาวน้องชายอยู่อีกคู่ ไอ้น้องก็เล่นเอาหินขว้างใส่พี่จนร้องไห้กันกระจาย แม่ก็ไม่เห็นสนใจ เขาก็คงมองว่าอ้อมกับลูด้านี่ก็แปลก ไม่ยอมไปนั่งสังสรรค์กับคนอื่น ให้เราทิ้งลูกเราไปได้ไงอ่ะ จะเอาไปนั่งข้างในด้วยกันก็ไม่ยอม ข้างนอกมันน่าเล่นกว่า

งานนี้หนูเจดล่อแต่อาหารขยะฮ่ะ ขนมที่เขาให้เด็กๆทานมีแต่ขนบขบเคี้ยวถุงๆกับชิปส์ เจดเห็นเด็กอื่นทานกันก็ขอเขาทานบ้าง อ้อมก็หยวนๆปล่อยไป สรุปวันนั้นทั้งบ่ายและเย็นเจดทานแต่ขนมและช็อคโกแล้ต

จริงๆอยากถ่ายรูปมามากกว่านี้ แต่ถ่ายมากไม่ได้ เดี๋ยวไปติดหน้าสาวซาอุ ตอนทานอาหารเย็นก็เหมือนกัน อยากถ่ายรูปอาหารแต่ถ่ายไม่ได้อ่ะ งานนี้เขาจ้างร้านอาหารมาทำบาร์บีคิวให้ทาน อย่างอร่อยเลย

พอทานข้าวเย็นเสร็จก็มีตัวตลกสาวมาเอนเตอร์เทนเด็กๆด้วย เสียดายที่เจดยังเล็กเลยไม่ได้สนุกกับเขาเท่าไหร่ได้แต่ดูเฉยๆ พอตกค่ำอ้อมกับลูด้าก็แทบสลบกันแล้ว พอรถบัสมารอรับกลับตั้งแต่ทุ่มกว่า เราก็ไปเกริ่นๆกับคนที่นั่งรถบัสมาด้วยกันว่าจะกลับกันได้รึยัง เธอๆบอกยังไม่กลับฮ่ะ อากาศกำลังดี กรี๊ดดดดดดดดดในใจ ก็แหงล่ะ เขายังเอนจอยกันอยู่ ไม่ได้ทำอะไรนี่นานั่งกันเฉยๆ อ้อมก็เลยเอาเจดมาดูดนมให้นอนรอไปก่อน ลูด้าก็เอาลูกมานอนเหมือนกัน สองทุ่มกว่าถึงได้ไปขึ้นรถกลับ กว่าจะถึงบ้านก็สามทุ่มกว่า เหนื่อยสุดๆ ขากลับก็อารมณ์เดิม แม่ๆนั่งเมาธ์ ลูกๆเป็นลิง

งานนี้ได้เรียนรู้สองอย่าง หนึ่ง แม่แขกไม่ดูลูก สอง เวลาคนซาอุเขารวมตัวสังสรรค์กันเนี่ย เขาแต่งตัวมาอวดกันเต็มที่จริงๆนะ ไอ้เราก็แต่งตัวแบบไปทะเลทราย ใส่ผ้าใบกางเกงยีนส์ คนอื่นที่มา โห ส้นสูงฮ่ะ เมคอัพเพียบ เราก็ดูเป็นเมดไปทันที ฮ่าๆ จริงๆก็คิดอยู่แล้วล่ะว่าจะเป็นแบบนี้ งานไหนๆก็อย่างนี้

12-20 เดือน: ประมวลภาพเจดไปมาสามทวีป

2010-01-21T22:42:00.010-05:00

ร้างเรื่องเจดไปนานมาก ตั้งแต่ขวบนึง ตอนนี้เจดก็ขวบกับอีกแปดเดือนเข้าไปแล้ว development ทั้งหลายมีมากมาย จำได้ไม่หมด ตอนนี้สูงประมาณ 80 เซ็นต์นิดๆมั้ง นน.สิบกิโลนิดๆอีกแหละ ตัวไม่ใหญ่เท่าไหร่ แต่แค่นี้แม่อุ้มนานๆก็แย่แล้ว แรงก็มากเหลือเกิน ถีบแม่ตอนนอนอีกต่างหาก

ตอนนี้เดินคล่องมาก ขึ้นลงเนินทำได้หมด เดินเร็วเกือบวิ่งก็ได้ ปีนป่ายคล่อง ก้าวขึ้นลงบันไดขั้นเดียวที่ไม่สูงมากได้เอง ถ้ามากกว่านั้นยังให้จูงอยู่ ที่บ้านนี้ไม่มีบันไดให้ฝีกแหละ ได้แค่สามขั้นที่ระเบียงหน้าบ้าน

รู้เรื่องขี้นมากกกกกกกกกก ขอให้ทำอะไรทำได้หมด ชอบเลียนแบบสุดๆ ที่เห็นได้ชัดๆช่วงนี้คือ ทำละหมาด -_-" อาบน้ำหรือเช็ดตัวเสร็จ หนูเจดนั่งคุกเข่า โค้งป้อยๆเลยฮ่ะ ตั้งใจสุดๆ ก็ปล่อยทำไปก่อน แต่สงสัยปีหน้าหาเดย์แคร์อินเตอร์ให้เข้าดีกว่า ที่นี่ถ้าเขาไม่สอน เจดจำมาเลียนแบบเองก็แล้วไป แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสอนรึเปล่านี่สิ คริสบอกว่าเรื่องแบบนี้ให้คนอื่นสอนไม่ได้นอกจากพ่อและแม่ อีกหน่อยเจดโตแล้วจะเลือกศาสนาไหนก็ตามใจ แต่ครอบหัวกันตั้งแต่เด็กแบบนี้ไม่ได้ อันนี้อ้อมก็เห็นด้วย

เรื่องพูดก็ได้ไม่กี่คำ เห็นมดเรียก โหมะ เอาหนังสือพูด บุ๊ ทำไซน์ด้วยบางที เห็นช้างเอามือมาทำเป็นรูปงวงที่จมูก ไซน์นี้แม่คิดเอง เมื่อคืนเรียกหมี เพราะอยากดูไฟที่เป็นรูปหมีที่เพดานก่อนเข้านอน เห็นแมวเรียก หยำๆๆ ไม่รู้เอามาจากไหน เห็นเครื่องบินก็พ่นปากบรื๋อออออออออ จะกินก็หม่ำๆๆๆ ไม่ยักกะเรียกแม่เรียกแด้ดดี้เท่าไหร่

จับปากกาแบบผู้ใหญ่ได้หลายเดือนแล้ว จำได้ว่าตอนนั้นบินกลับมาเมืองไทยช่วงซัมเมอร์ ก่อนเครื่องลงไม่นาน อ้อมนั่งเขียนบัตร arrival card อยู่ เจดก็นั่งมองผู้โดยสารอีกคนที่เขียนอยู่เหมือนกัน พออ้อมเขียนเสร็จ เจดเอาปากกาไปจับแบบผู้ใหญ่เองเลย อึ้งไปเพราะไม่เคยสอนเลย แต่ตอนนี้ก็ยังไม่วาดไม่เขียนอะไรมาก จับสีเทียนก็ส่งให้แม่วาดรูปให้ดูตลอด

มาเล่าเรื่องด้วยรูปดีกว่า เริ่มที่งานวันเกิดที่ไปจัดพร้อมกับพี่แอนที่คอมพาวนด์ Al Humra อันแสนจะสบาย

เค้กคริสสั่งมาให้เป็นรูปเจด ไม่มีใครกล้าตัดกิน ฮ่า เสร็จงานทานอาหารไทยที่สั่งมากันเสร็จ ผู้ใหญ่ก็โดดลงสระว่ายน้ำกัน

ช่วงนั้นเจดกำลังหัดเดิน ยังต้องให้จูงอยู่

เข้าซัมเมอร์ ไปเมืองไทยก่อนรอบแรก ไปเที่ยวหัวหินกับคุณตาคุณยาย จูงเดินกันเกือบตลอด แต่ก็เดินเองได้สามสี่ก้าวบางครั้ง

แล้วไปเมกาต่อ เดินได้เองที่นี่แหละ มีที่ให้เดินมาก เดินเองได้คล่องเลย ฟันก็ขึ้นพร้อมๆกันหลายซี่ด้วย

ตอนอยู่เมกา อากาศดีมากๆ เจดกินนอนเป็นเวลา ออกไปเดินข้างนอกวันละหลายรอบ ไปสวนมากับเฮนรี่ด้วย ส่วนรูปหลับกับแด๊ดดี้นี่ เพราะแม่หนีไปช้อปปิ้งสองสามชม. กลับมาเจอสภาพนี้

จากนั้นก็กลับมาเมืองไทยอีกรอบ อยู่ได้อาทิตย์นึงก็กลับมาซาอุอีกสิบวัน จากนั้นก็บินไปยุโรปเดือนกันยา

มาอัมสเตอดัมสามสี่วัน วันแรกที่ไปถึงอากาศหนาวมาก แต่หลังจากนั้นก็อุ่นสบายแดดแจ๋ตลอดทั้งทริป อากาศดีกว่าซัมเมอร์ที่แล้วที่ไปมาซะอีก

จากนั้นก็นั่งรถไฟมาเที่ยวปารีสอีกสี่วัน ในรูปเรียงตามเข็มนาฬิกาก็จะมีเจดหน้า Louvre, Arc de Triomphe, Eiffel Tower,ในวัง Versailles, หน้ารูป Van Gogh ใน Musee d'Orsay และที่ Jardin de Luxembourg ที่ปารีสนี่เจดชอบทานครัวซองต์ และคิชมากๆ กลับมาซาอุนี่ไม่แต่คิชห่วยๆที่นี่เลยฮ่ะ ผลไม้ก็เหมือนกัน ได้ลิ้มรสพวก nectarine, peach ที่เมกากับยุโรปแล้ว ของห่วยๆที่ซาอุนี่ กัดไปคำเดียวโยนทิ้งทันที

จากยุโรปกลับมาซาอุ อยู่สองเดือนก็บินไปเมืองไทยเที่ยวอีกสองอาทิตย์ คราวนี้ไปกระบี่กับตาและยาย

ใช้เวลาสองวันกว่าจะยอมลงสระเล่นน้ำ ไปสระมรกตก็ไม่ยอมให้ใครอุ้ม อิแม่อุ้มตลอดทางทั้งขาไปขากลับ แขนล่ำมากๆแล้วเนี่ย

สุดท้ายรวมมิตร ตั้งแต่ร้อนจนหนาว

ดูในรูปเห็นได้ชัดเลยว่าเจดโตขึ้นมากในช่วงแปดเดือนที่ผ่านมา ส่วนผมก็นะ...ยาวขึ้นพอควรแต่ข้างหน้าที่เหม่งยังไงก็ยังงั้นนะ ไอ้เหม่งลูกแม่

เที่ยว UAE (ทำไมมันต่างจากซาอุราวหน้ามือกับส้น...อย่างนี้วะ) Part 2: Abu Dhabi - Shrangi-La Hotel and The Emirates Palace

2010-01-20T22:27:00.009-05:00

หายไปนานมากกกกกกกกกกกกกก เนื่องด้วยลูกเดินได้ ฮ่าๆ ไม่มีเวลาเลยจริงๆ หนูเจดเรียกทำกิจกรรมร่วมกันตลอด ช่วงวันหยุดซัมเมอร์ปีที่แล้วก็เดินทางกระหน่ำ รูปช่วงซัมเมอร์พร้อมสรุปเรื่องก็จะตามมาอีกไม่นาน(หวังว่านะ)

ส่วนทริปดูไบที่ผ่านมาเกือบปีแล้วก็ขอแปะรูปโชว์ไปละกัน

อยู่ในดูไบได้สามวัน ก็ไม่ได้ทำอะไรมากเพราะขี้เกียจ ไปดูลานหิมะเทียมที่ Mall of the Emirates มา (แต่ไม่ได้เข้าไปนะ ไม่เห่ออ่ะ) กับไปอีกมอลล์ชื่อ Ibn Batutta มา ที่นี่แต่งเป็นธีมๆ ก็สวยดี แต่ก็มอลล์อ่ะนะ ไม่ตื่นเต้นมาก

หลังจากอยู่ในดูไบสามวันก็นั่งแท็กซี่ไปอาบูดาบีเพื่อเข้าพักโรงแรมสุดหรู Shangri-La ไม่ได้จ่ายเองหรอกฮ่ะ ริชชี่เพื่อนคริสเป็นสปอนเซอร์ให้ จริงๆคือบริษัทเขาจ่าย ฮ่าๆ เราสวมรอยพักฟรีมีความสุข นั่งรถแท็กซี่มีปัญหานิกหน่อย เพราะคนขับไม่รู้จักทางไปโรงแรม ไอ้ตอนเรียกก็ถามแล้วนะว่ารู้จักมั้ยที่นี่ ก็บอกรู้จัก ที่ไหนได้พาไปหลงซะชม.นึง โรงแรมอยู่นอกเมืองแต่ดันพาไปวนในเมืองแถวๆ Corniche อยู่ตั้งนาน

แต่ไปถึงโรงแรมแล้วก็โอเค ห้องหรูหรามาก ดูในรูปเหมือนไม่มีอะไรมาก แต่จริงๆเป็นห้องสวีทใหญ่สุดๆ

ระเบียงห้อง

วิวจากระเบียงห้องเห็นไนท์คลับ

อีกด้านนึง

ห้องทานอาหารเช้า บุฟเฟต์อลังการมาก

จากสระว่ายน้ำเห็นมอสก์ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกมั้งอยู่อีกฝั่งของชายหาดปลอมๆ

ตอนกลางคืน

จากระเบียงห้องตอนกลางคืน ได้ยินเสียงเพลงโป๊ะชึ่งๆนิดหน่อยแต่อดไปฮ่ะ ลูกหลับ

แล้วก็ไปทานข้าวที่ร้านอาหารที่ติดกับโรงแรม เก๋ไก๋มาก ประมาณว่ามีท่าจอดเรือ ขับเรือมาทานข้าวได้นะ

พักได้คืนนึงก็ไปเที่ยว Emirates Palace โรงแรมโคตรหรู ไปนั่งกินเค้กชิ้นนึงกับกาแฟหนึ่งแก้ว

เค้กแพงแต่อร่อย มีทองโรยด้วยนิดนึง

อีกวันก็ไปมอลล์ ฮ่าๆ ไม่ได้ทำอะไรมาก พักผ่อนจริงๆ อยู่ที่โรงแรมแสนสบายได้สามคืนก็กลับมาขึ้นเครื่องบินกลับริยาดห์ที่ดูไบ ไม่มีอะไรมาก ไปแล้วก็รู้สึกว่าดูไบไม่น่าอยู่ อาบูดาบีน่าอยู่กว่าเพราะเมืองเล็กกว่า ดูสบายกว่า

เที่ยว UAE (ทำไมมันต่างจากซาอุราวหน้ามือกับส้น...อย่างนี้วะ) Part 1: Riyadh - Dubai - The Palm

2009-07-01T09:27:00.002-05:00

เมื่อเดือนเมษาได้หยุดอาทิตย์นึงก็เลยไปเที่ยว UAE กัน (ทำงานเป็นครูที่ซาอุสบายอย่างนี้นี่แหละ หยุดบ่อยสุดๆ) ไปคราวนี้เรียกได้ว่าทริปประหยัดเพราะคริสมีเพื่อนทำงานอยู่ที่นั่น ที่พักก็เลยฟรี เขากำลังจะย้ายกลับเมกาเดือนมิถุนาแล้ว เลยรีบไปซะก่อน

เริ่มจากไฟลท์ที่บินไป เนื่องจากจองตั๋วช้า เลยไม่ได้ตั๋วบินตรงราคาประหยัด เลยต้องไปต่อเครื่องที่บาห์เรน ออกจากริยาดห์ได้ก็โล่งไปเยอะ (ถอดอบายาตั้งแต่อยู่ในเครื่องเหมือนยกภูเขาออกจากอก คนที่อยู่ซาอุจะเข้าใจว่าได้ออกนอกประเทศเมื่อไหร่เหมือนได้ไปชุบชีวิตใหม่) เจดก็คึกคักใช้ได้ แต่ไม่งอแงเลย ดูนู่นดูนี่ดูดนมแม่บ้างไปเรื่อย มามีเรื่องให้เสียวตอนจะลงที่บาห์เรน เครื่องค่อยๆลดระดับลงเรื่อย เราก็มองลงไป ก็เห็นเมืองเห็นสนามบินข้างล่าง บาห์เรนเป็นเกาะเล็กนิดเดียวเอง ซักพัก เอ๊ะทำไมเครื่องบินเลยไปอีกเนีย มองลงไปไม่เห็นอะไรเลย ทะเลนี่หว่า ดูเวลา เอ ก็น่าจะแลนด์ได้แล้ว แต่ไม่ยักกะแลนด์ซักที บินไปอีกหลายนาทีมาก แล้วจู่ๆกัปตันก็ดึงเครื่องเชิดหัวขึ้นสุดฤทธิ์ แบบรู้สีกว่าหน้าแหงนหลังติดเบาะเลย เราเริ่มมองหน้ากัน บินมาหลายไฟลท์ในชีวิตนี้ไม่เคยเจอแบบนี้เว้ย อาการไม่ดี อีกซักพักกัปตันก็ประกาศว่ารันเวย์ไม่ว่างต้องรอกันอีก โห แล้วลดความเร็วลดระดับลงต่ำขนาดนั้นทำไมตั้งแต่แรกวะนั่น ถ้าไม่ดึงเครื่องขึ้นขนาดนั้นก็คงได้ลงกลางทะเลไปแล้วสิเนี่ย

พอเครื่องลงก็ต้องไปต่อเครื่องไฟลท์ถัดไปทันที คนก็รอผ่านเครื่องตรวจกันเยอะมาก แต่เจ้าหน้าที่น่ารักมากเห็นเราอุ้มเด็กมาก็กวักมือเปิดที่กั้นให้ไปลัดคิวไปผ่านเครื่องสแกนทันที ไปถึงดูไบก็เจอเจ้าหน้าที่น่ารักอีกแหละ อ้อมไม่ได้ทำวีซ่าไปเพราะมีบัตรคนต่างด้าวที่ซาอุ เข้าดูไบได้ แต่ต้องไปสแกนตาก่อน คุณยามเห็นเราอุ้มเจดก็มาเล่นด้วยแล้วก็พาไปหน้าเคาน์เตอร์เลยอีกเหมือนกัน ไม่ต้องรอ น่ารักจริงๆ เทียบกับที่สนามบินที่ริยาดห์ก็นะ...อย่าให้พูดดีกว่า

หลุดออกมาจาก passport control ได้ก็ต้องมารอกระเป๋ากับรถเข็นและคาร์ซีทอีกนานเหมือนกัน พอได้ของก็แวะเข้า duty free ซื้อเบียร์ซื้อไวน์เพียบ ถือเป็นของฝากเพื่อนคริสไปด้วย คืนนั้นกว่าจะได้เข้านอนก็ดึกพอสมควร อ้อมกินเบียร์ไปกระป๋องนึงก็หลับสบาย ส่วนคริสกินไปหลายอยู่ เช้าวันรุ่งขึ้นแฮงโอเวอร์ซะ ส่วนหนูเจดก็ดันเป็นหวัดขี้มูกยืด ไข้ขึ้นนิดๆ คงเพราะฟันจะขึ้นด้วย วันรุ่งขึ้นเลยไม่ได้ทำอะไร เดินข้ามไปทานข้าวที่ร้านริมหาดเฉยๆ เพื่อนคริสเช่าอพาร์ทเม้นต์อยู่ที่ Palm Jumeirah ตัวตึกอยู่ตรงโคนต้นปาล์มนั่นแหละ ก็หรูหราดี ทะเลก็สวยใช้ได้ หาดทายขาว มันแปลกๆหน่อยที่มองไปดันเห็นตึกสูงระฟ้า แทนที่จะเห็นแต่เส้นขอบฟ้าเหมือนทะเลทั่วไป

หาดทราย(ปลอม)ขาวๆ

โคนต้นปาล์ม

จากคอนโดเพื่อนคริสเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งก็จะเป็นคอนโดที่ติดทะ้เล มียิมมีสระว่ายน้ำ ร้านอาหาร เฉพาัะให้คนที่อยู่ใน The Palm เท่านั้น ต้องมีบัตรถึงจะผ่านเข้าไปได้

สระว่ายน้ำติดทะเล

หาดสวยมองเห็นโรงแรมหรูของดูไบ

เย็นนั้นไปทานบาร์บีคิวที่บ้านเพื่อนของเพื่อนคริส อยู่ในปาล์มเหมือนกันแต่เป็นช่วงใบปาล์ม หรูจริงอ่ะ บ้านไม่ถึงกับใหญ่มากแต่ห้องต่างๆก็สวยดี ดูน่าอยู่ มีสระว่ายน้ำเล็กๆอยู่หลังบ้านที่ติดกับหาดทราย ไม่ไดุ้่ถ่ายรูปตัวบ้านมาเพราะเกรงใจเขา หนูเจดก็เป็นไข้อยู่เลยไม่ได้ว่างมาก ได้แต่รูปชายหาดปลอมๆยามเย็นมา

โพสท์นี้ร้างไปนาน ตั้งต้นเขียนตั้งแต่สองเดือนที่แล้วแต่เขียนไม่เสร็จ ลืมรายละเอียดไปเยอะเลยว่าแต่ละวันทำอะไรบ้าง ไม่อยากให้รูปเยอะเกิน เอาเป็นว่าจบที่ The Palm ก่อนละกัน

เด็กหนึ่งขวบ

2009-05-21T23:22:00.005-05:00

ไม่ค่อยมีเวลาเลยไม่ได้เขียนไปซะนาน หนูเจดก็ครบขวบไปแล้วเมื่อวันที่ 12 พฤษภา วันนั้นก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษเท่าไหร่ เพราะต้องไปทำงาน เพื่อนที่ทำงานให้ของขวัญเป็นตัวหนอนที่เห็นในรูป ส่วนคริสก็ต้องไปทำงานตอนค่ำ แต่ยังดีสั่งเค้กจากลูกศิษย์มาให้เจดได้ งานนี้ไม่ได้เป่าเทียนอ่ะ

มาว่าด้วยเรื่องพัฒนาการเจดดีกว่า จริงก็ไม่มีอะไรมากขึ้นนอกจาก กำลังหัดตั้งไข่ ยืนทรงตัวได้นานแล้วแต่ยังไม่ยอมปล่อยมือก้าวเดินเองซักที จริงๆถ้าซื้อรถเข็นให้หัดเดิน คงเดินได้ไปแล้ว แต่เนื่องจากมันแพงก็เลยไม่ได้ซื้อ ฮ่าๆ แต่เจดชอบเข็นมากๆ บางวันก็เลยเข็นไฮแชร์ตัวเอง ฮ่าๆ

เรื่องพูดก็พูดมากเหมือนเดิมแต่ไม่เป็นคำซักที เรืยกแม่ได้บ้างเวลางอแง ชอบทำเสียงสูงเสียงต่ำ อ้อมกับคริสว่าจะให้เจดเรียนดนตรีแน่ๆ แต่ต้องย้ายไปอยู่ประเทศอื่นก่อนนะ ที่นี่หาเรียนไม่ได้

รู้เรื่องมากขึ้น ส่งกุญแจให้ก็จะไปไขประตู อาบน้ำเสร็จก็หยิบขวดโลชั่นมาทิ่มพุง จะทาโลชั่น ส่งหวีให้ก็เอามาแตะๆ(บางทีก็โขก)หัวตัวเอง ส่วนโทรศัพท์ก็เอาไปแนบหู อ้อ บ๊ายบายคล่องแล้วด้วย บางทีก็จูจุ๊บพ่อกับแม่ด้วย ถ้าอารมณ์ดีๆมีสมาธิ

นน.ตอนนี้ก็แปดโลครึ่งเกือบเก้าโล ส่วนสูงแค่ 73 ซม. หัวยังเหม่งเหมือนเดิม ดูพัฒนาการได้จากในรูปข้างล่าง สิบสองเดือนผ่านไป เหม่งยังไงก็ยังงั้น

แถมรูปตอนไปเที่ยว UAE หน่อย สังเกตได้ว่าผอมไปหน่อย เพราะไม่สบายไปซะสองวัน แถมทานน้อยลง พอกลับมาซาอุไปเดย์แคร์ได้อาทิตย์เดียวก็พองขึ้น แม่ขุนเองไม่ขึ้นอ่ะ -_-"

นั่งรถเข็นทีไรเอาขาขึ้นพาดทุกที เอกเขนกมาก ได้ดูนู่นดูนี่ ชอบออกไปเที่ยวข้างนอกที่สุ

แม่ทุ่มทุนซื้อชุดว่ายน้ำให้ เจดไม่ยอมลงสระฮ่ะ แปลกที่ทีไรกลัวน้ำทุกที อาบน้ำก็ร้อง

แต่งตัวสวยไปดินเนอร์ที่โรงแรม

รอหม่ำบุฟเฟ่ต์อาหารเช้า

ใส่แว่นตากันแดดเท่ห์มั้ยคะ

แม่กับพ่อรักเจดที่สุดในโลกเลย หนูเป็นแก้วตาดวงใจของพ่อและแม่นะ

2009-04-17T00:16:00.001-05:00

เจดสิบเอ็ดเดือนแล้ว

2009-04-16T23:43:00.003-05:00

ไม่อยากจะยอมรับหรือพูด cliche แต่ก็ต้องบอกว่า เวลาผ่านไปไวๆจริงๆ แป๊บๆเจดก็จะขวบนึงแล้ว ไม่ได้ไวขนาดรู้สึกเหมือนเบ่งคลอดออกมาเมื่อวานนี้ แต่ก็ต้องบอกว่ามันเร็วอ่ะนะ รู้สึกได้เลยว่าตอนนี้เจดไม่ได้เป็นเบบี้นอนร้องอุแว้ๆอย่างเดียวเหมือนแต่ก่อนล่ะ

เข้าเดือนที่สิบสองแล้วเจดทำอะไรได้บ้าง:

เกาะยืนคล่องมากๆ ยืนแล้วลงนั่งได้คล่องแล้วด้วย เดินรอบๆเฟอร์นิเจอร์ได้แล้ว แต่ยังไม่กล้าปล่อยมือยืนเอง

ช่วงนี้หนักให้ มีอะไรในมือให้พ่อให้แม่หมด

หยิบแก้วน้ำไปดูดเองได้ ทานน้ำเก่งขึ้นมาก วันละแก้วครึ่งได้

ชี้บอกได้ว่าอยากได้อะไร บางทีไม่ชี้อย่างเดียว มีกำมือขยำๆแบบจะเอาด้วย อะไรที่ไม่เอาก็ปัดทิ้งหรือไม่ก็ส่ายหน้าอย่างแรง

เหมือนรู้เรื่องความสัมพันธ์ของสิ่งของมากขึ้น เช่น ถ้าจะเอาฝาแก้ว พอยื่นให้ก็จะเอาไปปิดแก้ว ยื่นช้อนหรือตะเกียบให้ก็จะเอาไปใส่จานหรือชาม มีของเล่นที่ให้หยิบบล็อกทรงต่างๆออกมาแล้วใส่กลับข้างๆให้ตรงกับทรง เจดก็รู้แล้วว่ามันใส่กลับไปตรงข้างๆได้แต่ยังไม่รู้จักรูปทรงต่างๆเลยยังใส่ไม่เข้า แต่ก่อนหยิบออกมาข้างบนก็ใส่กลับข้างบนอย่างเดียว

รู้มากขึ้นก็รื้อมากขึ้น ริ้อกระจายทุกที่ฮ่ะ

พูดมากเหมือนเดิม แต่ไม่เป็นคำซักที จีบปากจีบคอด้วยนะเวลาพูด

ยังทานนมแม่วันละสามรอบเหมือนเดิม อาหารเพิ่มเป็นสามมื้อ ที่เดย์แคร์ทานซีเรียลตอนเช้า สายๆทานนมขวดใหญ่ (8-9 oz.) ตอนเที่ยงทานผลไม้หนึ่งกระปุก บ่ายกลับมาบ้านทานกล้วยมั่ง บิสกิตมั่งนิดหน่อย ทานนมแม่อีกนิดแล้วนอน ตอนเย็นก็ทานมื้อหนักหน่อยแบบมีโปรตีน กินนมแม่ก่อนนอนอีกรอบ แต่ถ้าอยู่บ้านตื่นสายก็หนักนมหน่อยทานหนักแค่สองมื้อ ชอบกินโยเกิร์ตมาก เริ่มเบื่ออาหารบดฝิมือแม่แล้ว ตอนนี้เลยชักกลุ้มใจไม่รู้จะทำอะไรให้ทาน ถึงเจดจะเคี้ยวได้บ้างแล้วแต่ก็ยังไม่คล่อง ทำ finger food ให้ทานก็เขี่ยเล่น โยนทิ้งซะมากกว่า แค่พ่อกับแม่ทานอะไรขอแจมตลอด

ส่วนนน.ส่วนสูงนี่ไม่รู้แน่ ดูไม่ค่อยโตขึ้นเท่าไหร่ ตัวยืดขึ้น นน.ชั่งคร่าวๆกับอ้อมได้ประมาณแปดโลนิดๆ (แต่นน.รวมแม่ลูกดันมากขึ้นเพราะอ้อมนน.ขึ้น)

เดี๋ยววันพุธจะไปดูไบหกวัน ดีใจมากๆ ซื้อชุดว่ายน้ำห่วงยาง ครีมกันแดด (แสนแพง)ไว้ให้เจดเรียบร้อย อยากเปลี่ยนที่ถ่ายรูปลูกมาก อยู่ที่ซาอุถ่ายได้แต่ในบ้าน เบื่อมากฮ่ะ

ถึงป่วย(หูอักเสบ)ก็ยังสวยได้ค่ะ!

2009-04-01T22:37:00.005-05:00

เจดเป็นหวัดมาตลอด จมูกไม่เคยแห้งตั้งแต่เริ่มไปเดย์แคร์ตอนห้าเดือน เมื่อสองอาทิตย์ก่อนก็เป็นหวัดอีก ขี้มูกมากหน่อย อ้อมก็ช่วยดูดจมูกไปบ้าง ให้ยาหยอดจมูกลดน้ำมูกบ้างนิดหน่อย (แต่ปกติไม่ค่อยให้เพราะให้นานๆไปไม่ดี) หลังจากนั้นไม่นาน จำได้ว่าเป็นวันพุธก็ป้อนข้าวเย็นเจดตามปกติ เจดทานได้เยอะซะด้วย อิแม่ก็ป้อนใหญ่ กินข้าวไปแล้วถ้วยนึง แล้วก็กินโยเกิร์ตต่ออีกถ้วย ทานเสร็จก็จับขึ้นรถจะไปหาซื้อชั้นรองเท้าที่ IKEA กัน ตอนนั่งในรถเจดก็ดูอึดอัดนิดๆ เพราะไม่ยอมหลับ พอคริสจะจอดรถเท่านั้นแหละ เจดอ้วกเลย ที่กินไปออกมาหมดเยอะมากๆ ก็ขับรถกลับบ้านกัน แต่นึกว่าที่อ้วกเพราะทานมากไป วันรุ่งขึ้นเจดก็มีไข้รุมๆ แต่ตัวไม่ร้อนจัดมาก อ้อมก็ให้พาราทานแล้วก็แปะเจลลดไข้ เจดก็ยังดูร่าเริงดี จับใส่ชุดสวยถ่ายรูปอีกต่างหาก

หลับเอาแรงตอนเช้า

ตื่นมาซ่าได้ต่อ

วันรุ่งขึ้นก็ยังมีไข้อีก ก็ไม่ได้คิดอะไร นึกว่าเป็นไข้หวัดธรรมดา ที่ไหนได้ผ่านไปสามวันจนวันจันทร์ ไปรับเจดกลับจากเดย์แคร์ เพื่อนที่ไปรับลูกด้วยกันเห็นหูเจดก็ตกใจ ถามว่าเป็นอะไร อ้อมก็ตกใจเพราะดูที่หูขวามีน้ำเหลือง เหมือนขี้หูแฉะๆไหลออกมา โถ ลูกแม่ เย็นนั้นก็เลยพาไปคลินิก หมอดูแล้วก็บอกนี่ severe infection อร๊ายยยยยยยยยยยย ฟังแล้วก็ตกใจ หมอให้ยาแก้อักเสบมาทานห้าวันแล้วเช็คอีกทีว่าเป็นไง ก็เอายาแก้อักเสบมาหยอดกันไป สามเวลาต่อวัน ช่วงนี้เจดงอแงหน่อยๆ คงเพราะปวดหู ข้าวก็ไม่ยอมทาน จะดูดนมแม่อย่างเดียว

พอเริ่มให้ยาแก้อักเสบไปคืนเดียว วันรุ่งขึ้น เป็นเรื่องเลย เจดอ้วกที่เดย์แคร์ไปสามรอบตอนเช้า ทานอะไรไม่ได้เลย ที่เดย์แคร์ก็โทรมาถามว่าจะให้ทำไง คุยกันก็ไม่รู้เรื่องต้องให้เพื่อนที่ทำงานช่วยพูดให้ ตอนแรกก็นึกว่าจะรอไปรับตอนบ่ายเหมือนปกติเพราะไม่มีรถกลับมาอยู่ดี แต่จิตตกเอง พอเพื่อนมาทักอ้อมเลยร้องไห้ซะ กร๊ากกกกกกกก เพื่อนๆที่ทำงานทุกคนเลยบอกว่ากลับบ้านไปรับเจดเถอะ คนนึงโทรให้คนขับรถตัวเองมารับเสร็จสรรพ ก็เลยไปรับเจดกลับบ้านตั้งแต่สิบเอ็ดโมง ให้นมเจดเสร็จ เจดก็หลับยาวเลย คงเพลียมากๆ ตอนเย็นอ้อมก็ให้ยาลดน้ำมูก เจดก็หลับตั้งแต่หกโมง พอวันรุ่งขึ้นก็ดีขึ้น แต่อ้อมก็ไปรับกลับมาบ้านเร็วเหมือนเดิม แต่วันนั้นเจดดูเกือบปกติแล้ว เล่นได้ปกติ แต่ยังไม่อยากทานข้าว ทานแต่นมอย่างเดียว แถมผลข้างเคียงจากยาแก้เสบทำให้เจดถ่ายเหลว กับเป็นผื่นผ้าอ้อมอีกต่างหาก ดีที่เป็นไม่มาก หมอให้ครีมมาทา สองวันก็ดีขึ้น ส่วนที่ท้องไม่ดี อ่านดูในหนังสือเขาบอกให้ทาน full fat yoghurt ก็ให้เจดทานไป ก็ดีขึ้นจริงๆ แต่เนื่องจากทานได้ไม่มากช่วงที่ป่วยนี่เจดซูบไปเลย

พอห้าวันก็ไปให้หมอเช็คดู หมอก็บอกว่า 50% แล้ว ยังแดงอยู่นิดหน่อย ทานยาแก้อักเสบต่อไป พอสิบวันเมื่อวานไปหาหมออีก หมอบอกโอเคแล้ว หยุดยาได้ แล้วอาทิตย์หน้ามาดูอีกที เพราะบางทีมันกลับมาอักเสบได้อีก

พอหลังจากรู้ว่าเจดหูอักเสบนี่ก็มาเปิดหนังสืออ่านดู ก็รู้เลยว่าอาการอ้วก ไข้ขึ้น ทั้งหลายเนี่ยมันคืออาการที่เป็นไปได้ของหูอักเสบทั้งนั้น ไม่ได้เฉลียวใจเลย ปล่อยจนมีน้ำไหลออกมาจากหูซะ เลยต้องทานยาแก้อักเสบยาวเลย แม่ขอโทษนะจ๊ะ เจด

ปล. ประสบการณ์ครั้งนี้ทำให้รู้ว่าอยากขับรถได้เองโว้ยยยยยยยยยยยยยยย เผื่อกรณีฉุกเฉินจะได้ไม่ต้องรอคนขับรถหรือสามี เมื่อไหร่ซาอุจะให้ผู้หญิงขับรถได้ก็ไม่รู้ เห็นพูดกันมานาน ทำไม่ได้ซักที

สิบเดือนอีกซักรอบ(กับแถมพายุทราย)

2009-03-19T00:13:00.005-05:00

วันก่อนรีบๆเขียน ไม่ได้เก็บตกรายละเอียดเท่าไหร่ วันนี้มาเพิ่มหน่อย

หลังจากเขียนไว้ว่าเจดยังเกาะยืนไม่คล่อง พออายุสิบเดือนได้สองวันเจดก็เลยโชว์โปร เกาะยืนมันทุกที่ที่มีโอกาสซะเลย บางทีคลานๆอยู่ก็ทำท่าจะลุกขึ้นมายืนเองซะงั้น แต่ยังไม่กล้าปล่อยมือนะ

ได้ยินเสียงเพลงจะตื่นเต้นปรบมือ ชอบดูพ่อกับแม่เต้น(แบบปัญญาอ่อนหน่อยๆ) พอจบเพลงก็ปรบมือให้พ่อกับแม่

ชอบพ่นน้ำลาย โดยเฉพาะถ้าพ่นให้ดูก่อน เจดจะพ่นตามและพ่นไม่หยุด

รู้จักซบอ้อนพ่อแล้ว นอนๆข้างๆกันเจดจะไปซบอกซบคอ คริสละลายไป บอกว่าเจดอยากได้อะไรให้หมดเลย อ้อมว่าจะสอนให้เจดบอกคริสว่า แด๊ดดี้เหม็นบุหรี่ได้เร็วๆ คริสจะได้เลิกบุหรี่เสียที ฮ่าๆ

เป็นลูกอีช่างรื้อ รื้อแหลก ชอบรื้อรองเท้ามาก เท่าที่ดูเป็นหญิงแท้นะฮะ ชอบเล่นแต่รองเท้าส้นสูงของแม่

ทานน้ำหลอดดูดได้แล้ว แรกๆมีสำลักบ้าง แต่ตอนนี้สบายมาก

ฟันบนขึ้นมานิดนึงแล้ว ตอนนี้ดูดนมแม่เจ็บๆคันๆน่าดู

อยากทานอาหารเหมือนผู้ใหญ่ เห็นแม่กับพ่อทานอะไรก็อยากร่วมด้วย ได้ถือช้อนเคาะจานก็ยังดี อยากป้อนตัวเองด้วย อ้อมป้อนได้แป๊บเดียวก็จะแย่งช้อนไปจิ้มๆถ้วยเอง แต่เอาเข้าปากได้มั่งไม่ได้มั่ง เดี๋ยวนี้ทานที เลอะกระจายทั้งตัวเองทั้งเก้าอี้และแม่ หยิบอาหารชิ้นเล็กๆเข้าปากได้คล่องแล้ว ไอ้ที่ไม่ใช่อาหารเช่นเศษผงตามพื้นก็หยิบถนัดเหมือนกัน เจดเก็บเข้าปากหมด -_-"

วันก่อนอ้อมนั่งเขียนรายการกับข้าว เจดเห็นก็อยากได้ปากกามั่ง พอยื่นให้ก็มองกระดาษแบบจะเอาด้วย พอวางให้ใกล้ๆ ก็เอาปากกามาจิ้มๆขีดๆทันที โห เลียนแบบกันเห็นๆ

แถมด้วยรูป sand storm หน่อย ตอนมันมา อ้อมอยู่ที่ที่ทำงาน กำลังสอนอยู่ เด็กร้อง เฮ้ยกัน มองออกไปนอกหน้าต่าง เหลืองมืดเลย ตอนแรกนึกว่ามืดเพราะกระจกหน้าต่างมันมีสี ที่ไหนได้ ออกไปขึ้นรถกลับบ้าน มันมืดจริงนี่หว่า เหมือนหมอกลงจัดๆ แต่สีเหลืองไปหมด นั่งรถไปลุ้นไปเพราะทัศนวิสัยแย่มากๆ มองเห็นไม่เกินสิบเมตร

ไปรับเจดที่เดย์แคร์ก็แทบเป็นลม ข้างในนั้นฝุ่นเยอะมาก หาผ้าปิดหัวปิดหูเจดได้ก็วิ่งขึ้นรถกลับบ้าน ในบ้านค่อยดูดีหน่อย ไม่เห็นฝุ่นมากเพราะผนังสีขาว ฮ่าๆ แต่ดูตามโต๊ะ ตามชั้นนี่ฝุ่นเกาะอย่างหนา ขนาดเพิ่งปัดฝุ่นไปไม่นาน

ถ่ายรูปจากหน้าบ้านหน่อย เพิ่งล้างระเบียงหน้าบ้านไป ตอนนี้ฝุ่นหนาเป็นเซ็นต์

ส่วนหนูเจดก็เล่นได้เหมือนเดิม อยู่ที่นี่ฝุ่นมากก็เล่นแต่ในบ้านเป็นส่วนใหญ่อยู่แล้วนี่นะ

เจด(เกือบ)สิบเดือนแล้ว

2009-03-08T12:56:00.007-05:00

พอมีเวลาเลยขอมาเขียน อีกสี่วันเจดก็จะสิบเดือนแล้วนะเนี่ย จะว่าเวลาผ่านไปไวก็ไว แต่บางที่เหนื่อยๆก็รู้สึกว่าไม่ไวเท่าไหร่ เหะเหะ

เข้าเดือนที่สิบเอ็ดแล้ว เจดคลานได้คล่องมากๆ ตอนนี้คลานไปทั่วบ้านเลย ยังไม่ดึงตัวขึ้นยืนเต็มที่ ชอบแค่ดึงตัวขึ้นมาคุกเข่า จริงๆดึงตัวขึ้นยืนได้ตั้งนานแล้ว แต่ต้องจับถนัดๆและพื้นไม่ลื่นถึงจะทำได้

นน.ก็คงประมาณแปดกิโลเหมือนเดิม ตอนไปเมืองไทยเปลี่ยนอากาศเปลี่ยนที่ ทานน้อยลงไปมากนน.เลยลดไปหน่อย ตอนนี้น่าจะคืนมาแล้วล่ะ เพราะทานได้มากเหมือนเดิม ส่วนสูงไม่รู้แน่ น่าจะประมาณ 72 ซม.

ยังพูดมากพูดภาษาต่างดาวเหมือนเดิม พูดไม่เป็นคำซักที นอกจากบางที่มีงอแงๆหลุดเรียกแม่ออกมาบ้าง(มั้ง)

เริ่มรู้จักกลัวคนมากขึ้น ไม่ค่อยยอมให้คนแปลกหน้าอุ้มอีกแล้ว ติดแม่มากขึ้นด้วย

ตอนที่อยู่เมืองไทยเก้าวัน รู้สึกว่าพอเจดได้ไปเจออะไรใหม่ๆและมีคนคุยด้วยหลายๆคนนี่เจดจะเรียนรู้อะไรใหม่ๆทำอะไรใหม่ๆได้เร็วขึ้น เช่น ชี้นิ้วเวลาเห็นอะไรน่าสนใจหรืออยากได้อะไร กับปรบมือเวลาได้ยินเสียงเพลง

ชี้แหลก

รูปพวกนี้ถ่ายตอนไปทานข้าวริมแม่น้ำที่อยุธยา

นั่งรถเข็นยายที่บ้าน คราวนี้ไปเมืองไทยกันสองคนแม่ลูกและไปแป๊บเดียวก็เลยไม่ได้แบกรถเข็นเจดไป

อยู่ไม่เคยเฉยแล้ว ถ้าใครปรบมือเป็นจังหวะเจดก็จะโยกตัว ตีมือพั่บๆ เต้นตามไปด้วย

แผลที่ตานี่ฝีมือแม่เอง กางหนังสือไปเฉี่ยวหน้าลูก ถลอกเลย แต่ไม่ช้ำนะคะ

ชอบทำปากเป็ดพ่นลมพ่นน้ำลายเหมือนเดิม

เจดเก้าเดือนแล้ว

2009-02-13T00:36:00.002-05:00

ครบเก้าเดือนเมื่อวานนี้ พาไปหาหมอ พยาบาลชั่งนน.ได้ 8 กิโล รีบๆวัดส่วนสูงเพราะเจดร้องไห้ออกมาได้เท่าสามเดือนที่แล้ว 69 ซม. ฮ่วย เป็นไปได้ไงวะ ไม่เป็นไรเดี๋ยวลองวัดใหม่เองก็ได้

ตอนนี้เจดเริ่มกลัวคนแปลกหน้ามากขึ้น หรือไม่ก็อารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เลยร้องไห้ตอนอยู่ที่โรงพยาบาลตอนนอนที่เตียงหมอ แต่ก็ร้องแป๊บๆ อ้อมอุ้มคริสอุ้มก็หาย โดนฉีดวัคซีนโรคหัดไปหนึ่งเข็ม ดีหน่อยที่ไม่มีไข้

เข้าเดือนที่สิบแล้ว เจดก็ทำอะไรได้มากขึ้น เช่น ลุกนั่งเองได้ พอลุกนั่งเองได้ปุ๊บนี่ สบายเขาเลย คืบปร๊าดๆไปหาของที่อยากเล่นแล้วก็นั่งเล่นไป ตอนนี้ก็ชอบปีนป่ายอะไรไปเรื่อย ดึงตัวขึ้นยืนได้ตั้งนานแล้ว แต่เนื่องจากในห้องนั่งเล่นไม่มีที่จับความสูงเหมาะๆเหมือนที่เตียงก็เลยยังไม่ถึงกับยืนแค่ลุกขึ้นมาคุกเข่า

เรื่องอาหารก็ทานได้มากกว่าเดิม ตอนนี้ยังทานแค่สองมื้ออยู่ บางวันก็มีของว่างตอนบ่ายด้วย หยิบของเข้าปากทานเองได้บ้างแล้ว เช่น cracker หรือ cheerios ท้องไม่ผูกแล้ว เบ่งอึได้สบายมาก

รู้ชื่อตัวเองแล้ว เรียกแล้วหัน แต่บางทีก็ไม่หันถ้ารู้ว่าจะโดนห้ามไม่ให้เล่นนู่นเล่นนี่ ฮ่าๆ ส่วนเรื่องพูดก็เรื่อยเปื่อยๆ ต้องเรียกว่าพล่ามมากกว่า เพราะทำเสียงนู้นเสียงนี้ไปเรื่อย แต่ยังไม่เรียกพ่อกับแม่จริงๆซักที มีเหมือนจะเรียกแม่บ้างตอนร้องไห้

ดูรูปดีกว่า ขี้มูกยืด ตัวการทำให้พ่อกับแม่ป่วยกันหนักเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว อ้อมทั้งเจ็บคอไข้ขึ้น ยาแก้อักเสบก็ไม่ได้ทานเพราะให้นมเจดอยู่ กว่าจะหายเล่นเอาแทบแย่

คลานสี่ขายังไม่ค่อยได้ ถ้าอยากไปไหนไวๆจะกระดึ๊บๆไปมากกว่า

ของเล่นใหม่ activity table

2009-01-17T13:08:00.003-05:00

ซื้อ activity table ให้เจดเมื่อสองวันก่อน ฉลองอายุแปดเดือน ทุ่มทุนมากเพราะราคาลดแล้วยังเกือบ 300 riyals (ก็เกือบสามพันบาทนะ) มีปุ่มให้กดๆหรือหมุนๆ แล้วก็จะมีเพลงทั้งแบบดนตรีเฉยๆ หรือแบบนับเลขและท่อง abc เพลงก็น่ารักดี ตอนนี้ในหัวอ้อมมีแต่เพลง abc ฮ่าๆ นอกจากนี้ยังเปลี่ยนภาษาได้ด้วยนะ มีทั้งอังกฤษและอิตาเลียน เราจะท่อง 1-10 กับ abc เป็นภาษาอิตาเลียนได้ก็ตอนนี้แหละ ฮ่าๆ

ตามเคยค่ะ มุ่งมั่นได้หนึ่งนาที

เอาดอกไม้มาอมมันกว่า

แถมรูปติดยบัตรที่ถ่ายเองหน่อย มีเงาข้างหลังแต่ก็พอหยวนๆ

เจดแปดเดือนแล้ว

2009-01-14T23:40:00.003-05:00

ไม่ค่อยมีแรงทำอะไรเท่าไหร่ เนื่องจากเหนื่อยใจกับการสอนเทอมนี้มาก เลยไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเจดเลย ตอนนี้เจดก็แปดเดือนแล้ว มีพัฒนาการเดือนที่ผ่านมาดังนี้ค่ะ

ฟันล่างขึ้นแล้วสองซี่ แต่ยังไม่เต็มซี่ดี ฟันบนยังไม่มีวี่แวว กัดนมแม่ไปแล้วสองสามครั้ง เจ็บจี๊ดฮ่ะ

คืบได้คล่องแล้ว ใช้ขาขวาดันๆตัวแล้วก็เอาข้อศอกดึงตัวไถๆไปเรื่อยๆ ยกตัวขึ้นทำท่าจะคลานๆอยู่เหมือนกันแต่ยังไปไม่ได้

ดึงตัวขึ้นยืนได้แล้วถ้ามีที่ให้จับถนัดๆ

นั่งได้นานมากๆ แต่ยังลุกขึ้นนั่งเองไม่ได้ซักที

พูดมากขึ้นแต่ฟังไม่รู้เรื่องและชอบพูดคนเดียว พ่อกับแม่พูดด้วยก็ไม่พูด (แต่เมื่อวานเห็นมีทักทายหนุ่มยูเซฟวัยสามขวบตอนนั่งรถกลับบ้านด้วยกัน)

ทานนมแม่สองขวดและอาหารเด็กอีกหนึ่งกระปุกที่เดย์แคร์ กลับมาบ้านก็จิบๆนมแม่แล้วก็นอนกลางวัน ตื่นมากินอาหารเย็นอีกหนึ่งมื้อ ก่อนนอนก็จิบๆนมแม่อีกรอบ ตอนนอนติดนมแม่เหมือนเดิม แบบพลิกตัวไปมาปากก็จะยื่นหาหัวนมอย่างเดียว พอได้จุ๊บๆหน่อยก็หลับต่อสบาย (แต่แม่นอนตาโพลงหลับต่อไม่ได้)

นน.ตอนนี้ร่วมแปดโลแล้ว ส่วนสูงไม่รู้ค่ะ แต่ดูสูงขึ้นแน่ๆเพราะชุดเก่าๆเริ่มสั้นไปล่ะ

รูปล่าสุดไม่มี เอารูปลงอ่างไปดูก่อนละกันค่ะ แฮ้ปปี้มากๆ

จับทำผมตั้งเป็นคิวพี หน้าตาดูทะเล้นมากๆ

เจดเจ็ดเดือนแล้ว

2008-12-19T01:25:00.004-05:00

เจดอายุเจ็ดเดือนมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว ช่วงที่ไม่ต้องไปทำงานได้อยู่กับเจดเต็มที่รู้สึกเลยว่าลูกโตขึ้นมากจริงๆ

เข้าเดือนที่แปดแล้วเจดทำอะไรได้บ้าง:

พลิกคว่ำพลิกหงายสบายมาก เดี๋ยวนี้กว่าจะเปลี่ยนไดเปอร์ได้แต่ละครั้ง ต้องหลอกล่อกันน่าดู
คืบได้บ้างแล้ว จากที่ไปข้างหลังอย่างเดียว ตอนนี้มาข้างหน้าได้บ้างล่ะ ไถๆแถกๆไปเรื่อยๆก็พอไปไหว ฮ่าๆ
หม่ำอาหารเสริมได้มากขึ้นอีกนิด แต่ก็ยังไม่มาก เมื่อคืนเพิ่งทำสถิติทานได้สี่ก้อน ปกติสองก้อนครึ่งก็เก่งแล้ว
ถือแก้ว sippy cup ที่หัวดูดเป็นยางดื่มน้ำเองได้สบายมาก
ดึงตัวขึ้นยืนแล้วแต่ขายังไม่แข็งพอ ยังทรงตัวเองไม่ได้
นั่งได้นานมากๆ แต่ยังลุกขึ้นนั่งเองไม่ได้
ฟันล่างโผล่ขึ้นมานิดๆแล้วหนึ่งซี่

รูปนี้ถ่ายเมื่อสองอาทิตย์ก่อน

เล่นจนหลับไป

ตอนนี้เจดเป็นหวัดอีกแล้ว ติดมาจากเดย์แคร์เหมือนเดิม เมื่อวานกำลังเตรียมตัวพาเจดไปหาหมอ ก็วางเจดไว้ที่เบาะเปลี่ยนผ้าอ้อมที่วางอยู่บนเตียง อ้อมหันไปใส่เสื้อแว้บเดียว ได้ยินเสียงดังตุ้บ หันมาเจดลงไปนอนคว่ำพังพาบอยู่ที่พื้นร้องไห้จ้าซะแล้ว ใจหายไปอยู่ที่ตาตุ่ม รีบอุ้มเจดขึ้นมาปลอบ ดูๆแล้วที่หัวไม่มีรอยอะไรก็โล่งใจไปหน่อย เจดร้องไห้อยู่ซักพักก็หลับไปเลย คงเหนื่อยน่าดู จากที่คิดว่าจะพาเจดไปหาหมอที่คลินิคใกล้คอมพาวนด์ ก็เลยต้องพาไปหาหมอที่รพ.เลย หมอตรวจแล้วก็ไม่มีอะไร ได้ยาหยอดจมูกกับยาแก้ไข้มาสำหรับอาการหวัด หมอบอกว่าต้องให้ลูกอยู่ในกรงเพราะเราดูตลอดเวลาไม่ได้ หมอเรียนรู้ข้อนี้เองหลังจากมีลูกไปแล้วสองคน ฮ่าๆ อ้อมเองก็คงต้องเอา playpen ออกมากางใช้ซะแล้ว

เรื่องเล่าจากซาอุ (ตอนที่ 7): เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม(แขก)

2008-12-11T02:59:00.003-05:00

อยู่ซาอุมาปีนึงกับหนึ่งเดือนละ ทนไม่ไหวขอระบายหน่อยเว้ย ไอ้คนเมืองนี้มันเป็นยังไงทำไมถึงได้ไร้มารยาทและเห็นแก่ตัวขนาดนี้ เวลาไปไหนทีนี่ต้องตั้งการ์ดเตรียมพร้อมรอฟาดฟันกับคนอื่นตลอดเวลา ยกตังอย่างเช่นจะไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต

เริ่มตั้งแต่ขับรถ นี่ดีนะไม่ได้ขับเอง เพราะที่นี่ไม่ให้ผู้หญิงขับรถ (กดขี่ทางเพศจริงๆ) ที่นี่มารยาททางท้องถนนไม่มีนะคะ ปาดได้ปาด แทรกได้แทรก ขับไล่บี้จี้ตูดได้ขับ ไม่ได้นึกถึงหรอกค่ะว่ามันอันตรายทำให้คนอื่นเดือดร้อน ตอนนี้คริสก็ต้องขับรถเร็วขึ้น เพราะไม่เร็วก็โดนจี้ ขับไปด่าไป ต้องระวังซ้ายขวาหน้าหลังค่ะ พอไปถึงที่จอดรถ ฮ่ะๆๆ ล็อคไหนจอดได้สามคัน ก็จอดได้แค่สองซะงั้นเพราะคนที่นี่จอดให้ตรงช่องไม่เป็น นิสัยอย่างนึ้คนไทยเราเรียกว่าชุ่ยอ่ะค่ะ คนที่นี่ชุ่ยมากๆจนเห็นแก่ตัว เอาตัวเองสะดวกเข้าว่า คนอื่นจะเป็นไงชั่งมัน

พอเข้าไปถึงซุปเปอร์ อ่ะ เลือกดูผักเอาใส่ถุงเรียบร้อย ที่นี่เหมือนเมืองไทยคือต้องเอาไปชั่งนน. เตรียมใจอีกค่ะ คนที่นี่เข้าคิวต่อแถวกันไม่เป็นฮ่ะ ไปที่ที่ชั่งนน.ก็ต้องไปยืนออๆกัน ไม่มีคิว ใครดีใครได้ สองวันก่อนเพิ่งได้ด่าคนชั่งนน.ไป แหม ไอ้เรายืนหัวโด่อยู่ข้างหน้า ถืออยู่ถุงเดียว ดันไม่ชั่งให้ หยิบแต่ของผู้ชายคนอื่นๆที่มาทีหลัง รอให้เขาชั่งไปสองคน ไม่ไหวแล้วเว้ย อ้อมกับสาวปินส์ที่มารอพร้อมๆกันโวยเลย ชั้นมาก่อนเว้ย มีแก้ตัวอีกว่าชั่งให้คนที่มีน้อยถุงกว่าเสร็จเร็วกว่าก่อน อ้อมสวนกลับ นี่ชั้นมีถุงเดียว! เลยหยิบไปชั่งให้ ไอ้หอยหลอด

นอกจากจะเจอคนชั่งเฮงซวยแล้ว บางทีเจอมุขนึ้ค่ะ คุณพ่อคุณแม่ที่นี่สั่งสอนลูกกันดีมาก ส่งลูกให้มาแซงคิวชั่งนน.ผักผลไม้ เด็กๆนี่แหละค่ะ แทรกปึ๊บๆเลย จากที่เคยเป็นนางงามรักเด็ก ตอนนี้กลายเป็นนางยักษ์อยากตบเด็กบ่อยๆ คนซาอุนี่ดูรักครอบครัว ครอบครัวมาที่หนึ่ง แต่นอกจากมีลูกมากแล้วเนี่ย ไม่รู้รักกันยังไง ไม่สั่งสอนลูก (อย่างว่าผู้ใหญ่ก็ทำเองนี่นา) ถ้าปล่อยให้ลูกๆออกมาเล่นที่ถนนเนี่ย อย่างมากก็มีสาวใช้ปินส์เดินตามมาคนนึง เด็กๆก็วิ่งกันให้พล่าน เอาไม้ไล่ตีรถบ้าง ทิ้งจักรยานไว้กลางถนนบ้าง ตอนอ้อมท้องแก่ มีอยู่คืนนึง ไอ้เด็กหน้าบ้านมากดออดเล่นตอนตีสาม! แล้วไม่ได้กดครั้งเดียวนะ มันกดถี่ๆๆ ไอ้เราก็ตกใจตื่นขึ้นมา นึกว่ามีอะไร ที่ไหนได้ออกมาดู ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักๆจากบ้านตรงข้าม โหย โคตรโกรธ ยังดีหน่อยที่วันรุ่งขึ้นตัวพ่อก็มาขอโทษ แต่เด็กจะสำนึกรึเปล่านี่ไม่ต้องไปหวัง

นอกเรื่องไปหน่อย บอกแล้วว่าอยากระบาย ต่อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต จะไปต่อคิวจ่ายเงินก็อีหรอบเดิม มันไม่ค่อยจะมีแถวเท่าไหร่ ไอ้เลนด่วน ของน้อยกว่าสิบชิ้นเข้าช่องนี้นี่ไม่มีนะคะที่นี่ คาดว่ามีไปพี่แขกก็คงไม่ทำตามอยู่แล้วก็เลยไม่รู้จะมีไปทำไม เพราะงั้นเวลาต่อคิวอย่างนี้ก็จะเห็นคนคอยเสียบค่ะ เดินดุ่มๆหน้าด้านๆจะแทรกข้างหน้าเราเลยนี่แหละ อย่างนี้ไม่ยอมค่ะ ต้องรีบดันรถเข็นเข้าไปให้ติดคนข้างหน้า แล้วหันไปส่งสายตาประหาร จริงๆถ้าเราของเต็มรถเข็นแล้วคนที่มาหลังเรามีแค่ชิ้นสองชิ้นเราก็ให้เขาไปก่อนนะคะ เคยทำมาแล้ว แต่ทำแล้วรู้สึกเสียเส้นเล็กน้อยเพราะเขาไม่ยักกะขอบคุณเราแฮะ สงสัยคงจะงงๆไม่เคยมีใครทำแบบนี้มาก่อนเลยตั้งตัวไม่ถูก

เฮ้อ ตอนนี้เวลาอ้อมกับคริสจะไปจ่ายกับข้าวทีก็เลือกไปตอนที่คนน้อยๆค่ะ ตอนเช้าหรือบ่ายต้นๆจะดีมาก ไม่ไปช่วงตอนเย็นโดยเฉพาะหลังสวดก่อนค่ำเด็ดขาด ถ้าไปช่วงนั้นนี่เรียกว่ารนหาเรื่องอารมณ์เสียเอง แหะๆ

แต่เมื่อสองวันก่อนเพิ่งออกไปผจญคนหมู่มากมา ไปเดินเล่นที่ห้างใหม่กลางเมืองตอนค่ำ โหย ฟาดฟันมาก เพราะว่าเอารถเข็นเด็กไปก็ต้องไปขึ้นลิฟท์ พอลิฟท์มา ประตูเปิดมีสาวซาอุอยู่คนเดียว คริสก็เอามือไปกันลิฟท์ไว้ให้มันเปิดจะได้เอารถเข็นเข้าไปได้ ที่ไหนได้ประตูลิฟท์มันไม่เด้งเปิดอัตโนมัติ มันจะหนีบมือคริสเอา คนที่อยู่ข้างในลิฟท์แม่-ก็ไม่ช่วยนะ ไม่กดเปิดให้ อ้อมต้องกดปุ่มข้างนอกเอง ฮ่วย แค่นี้ยังไม่พอ ตอนจะออกจากลิฟท์ ก็ต้องฟาดฟันคนออกมา ปกติคนจะเข้าลิฟท์ต้องรอให้คนข้างในลิฟท์ออกมาก่อนใช่มั้ยคะ ที่นี่ไม่ค่ะ พอประตูเปิดก็กรูกันเข้ามา แล้วมันจะเข้ามากันได้มั้ยเนี่ยถ้าคนข้างในไม่ออกไปก่อน ไม่รู้ใช้สมองส่วนไหนสั่งการกัน

วันนั้นนี่นอกจากได้อารมณ์เสียตอนขึ้นลงลิฟท์แล้วก็ยังได้หงุดหงิดต่อที่ฟู้ดคอร์ท โฮ้ย มันยืนกันเกะกะไปหมด ไอ้เราก็เข็นรถเจด ก็ขอทาง พูด Excuse me ๆ มันก็ไม่หลบ เลยเข็นชนไปเลยค่ะ ชนไปสองสามคน ฮ่าๆ สะใจโว้ย เข้าเมืองแขกตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตามแขก!

ปิดท้ายด้วยรูปหนึ่งในตึกสูงสองตึกกลางเมือง Al Faisaliah กับพระจันทร์ยามกลางวันค่ะ

หยุดแล้วจ้า ดีใจๆ

2008-12-03T00:22:00.003-05:00

เทอมแรกหมดไปแล้ว สอนไปเจ็ดอาทิตย์ ตรวจข้อสอบทำคะแนนอีกสี่วัน ได้หยุดสิบวัน เพราะเป็นช่วง Hajj ดีใจจริงๆ วันนี้ไม่ต้องปลุกเจดไปส่งที่เดย์แคร์แต่เช้า เจดเลยยังนอนสบายเลย (แต่เมื่อคืนตื่นซะหลายรอบ สงสัยน้ำมูกจะมาอีกแล้ว หายใจดังครึดๆอีกล่ะ)

วันหยุดนี้ไม่มีแพลนมาก สบายๆ คงไปเดินห้างบ้าง และก็อยากไปเดินสวนด้วย ช่วงนี้ตอนกลางวันอากาศเย็นๆสบายๆมากๆเลย ส่วนตอนกลางคืนนี่หนาวเลยล่ะ

ปิดท้ายด้วยรูปเจดใส่เสื้อทีมเบสบอลทีมโปรดของที่บ้านคริส ลืมไปเลยว่ามีเสื้อตัวนี้อยู่ คุณย่าซื้อให้ เกือบเล็กไปแล้วนะเนี่ย

ปล. ในรูปนี่ยังดูคึกดีอยู่ แต่วันนั้นเจดท้องผูกมากๆ พอปวดท้องทีก็เบ่งแล้วก็เจ็บก้นจนร้องไห้ น่าสงสารมาก ตอนแรกอ้อมก็ให้น้ำแอ้ปเปิ้ลทาน ก็ยังไม่ช่วยเท่าไหร่ จะสวนก้นก็ลองๆดูแล้วก็ไม่ช่วยแถมเจดเจ็บร้องไห้อีก สุดท้ายเลยต้มลูกพรุนแล้วบดผ่านกระชอนให้ทาน เจดชอบอีกต่างหาก ป้อนหายๆๆ ทำเอาแม่อยากทำให้ทานอีกเยอะๆ ฮ่าๆ แต่ต้องยั้งไว้ เดี๋ยวจากท้องผูกกลายเป็นท้องเสียไป สุดท้ายทานไปสองลูกครึ่ง ห้านาทีให้หลังก็อึปู้ดดดดดๆๆเลย ไม่ต้องเบ่งหน้าดำหน้าแดงละ ค่อยยังชั่วหน่อย ตัวการทำให้ท้องผูกคราวนี้คงเป็นบร็อคโคลี่ กับอ้อมให้น้ำเจดทานน้อยเกินไป

คนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมแต่ทำไมให้นมแม่ไม่เห็นง่ายเลย

2008-11-26T23:20:00.005-05:00

ขอเขียนเล่าประสบการณ์ให้นมแม่ของตัวเองหน่อย ไหนๆก็ให้มาได้จนครบหกเดือนตามที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

ที่ขึ้นหัวบล็อกไว้อย่างนั้นก็เพราะว่าให้นมแม่นี่มันไม่ง่ายจริงๆนะ อ้อมเองก็แม่มือใหม่ อ่านหนังสือมากมาย หาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตอีกตั้งเยอะ พอเอาเข้าจริงๆ ทำได้ไม่ดีอย่างที่ตั้งใจไว้

เริ่มจากคลอดเลยละกัน พอคลอดเจดเสร็จ พยาบาลเช็คเจดแล้วล้างตัวแล้ว อ้อมรอหมอเช็คอยู่ เขาก็เอาเจดมาให้ดูดนม ที่ซาอุนี่ไม่รณรงค์หรือเน้นให้นมแม่เท่าที่เมกาหรือเมืองไทย ครั้งแรกที่เจดดูดก็ทุลักทุเล ยัง latch on ไม่ได้ พยาบาลอินเดียเขาก็คอยช่วยด้วย แต่เจดดูดได้แป๊บเดียว พยาบาลวอร์ดเด็กก็มาเอาตัวไป อ้อมก็ไม่มีแรงย้ำกับเขาว่าอย่าให้นมขวดเจดเด็ดขาดนะ จะให้นมแม่อย่างเดียว พออ้อมกลับไปที่ห้องก็เรียกให้เขาเอาเจดมาให้ เจดก็หลับปุ๋ยมาเลยค่ะ มีขวดนมผงกินไปแล้วหน่อยนึงวางข้างตัวมาเลย กะให้แม่ป้อนต่อเต็มที่ อ้อมเซ็งไป คืนแรกพอเจดร้องอ้อมก็พยายามให้นมค่ะ เพราะรู้ว่าถึงน้ำนมจะยังไม่มาแต่มีนมเหลืองหรือ colostrum ที่มีประโยชน์มากๆแล้ว (นมเหลืองนี่ซึมๆมาตั้งแต่เดือนนึงก่อนคลอดแล้ว) อ้อมก็ยังจับเจดไม่คล่องก็ต้องเรียกพยาบาลเข้ามาช่วย กี่คนๆที่เข้ามาก็จะถามว่า มาดามมีนมแล้วเหรอ ฮ่วย ยังไม่มีเว้ย แต่ต้องให้ลูกดูดกระตุ้นอ่ะ โรงเรียนพยาบาลที่ฟิลิปปินส์ไม่ได้สอนรึไงวะ

พอกลับมาบ้านก็ทำตามตำราเขาว่าไว้นั่นแหละค่ะ ให้ลูกดูดกระตุ้นบ่อยๆ เจดร้องเมื่อไหร่ก็เอานมยัดปาก เจ็บก็เจ็บ แต่ยังดีที่หัวนมอ้อมแตกไม่มาก แค่อาทิตย์เดียวก็หายเจ็บละ น้ำนมมาจริงๆก็วันที่สาม (ตามตำราบอกเป๊ะๆ) พอนมคัดนี่ดีใจมากๆ รีบให้เจดดูดใหญ่เลย แต่ดีใจได้ไม่นาน วันที่ห้าเจดตัวเหลือง ไปนอนรพ.ซะหนึ่งคืน อ้อมก็ปั๊มนมเก็บไว้บ้าง แต่จริงๆควรไปเฝ้าเจดที่รพ.แล้วให้นมที่นั่นเลย แต่เหนื่อยมากๆเลยไปไม่ไหว กว่าจะไปถึงพยาบาลเขาก็ให้นมขวดเจดไปแล้ว แถมก่อนเอาเจดกลับบ้านพยาบาลยังบอกอีกว่าให้อ้อมให้นมผงด้วย เจดจะได้ตัวไม่เหลือง อ้าว มึนเลย สรุปทีทำมานี่ผิดเหรอ ก็เลยรอถามหมออีกที หมอบอกว่าให้นมแม่ล้วนน่ะดีแล้ว แต่ต้องให้นมให้บ่อยกว่านี้ ก็โอเคไป ในใจแอบเคืองพยาบาลปินส์อีกครั้ง ฮึ กลับมาบ้านมากางตำราอ่านอีกรอบ อ้อ ใช่ ต้องให้ลูกกินนมบ่อยๆจะได้อึบ่อยๆ กำจัดสารทำให้ตัวเหลืองได้

หลังจากนั้นมาก็ทุลักทุเลกับการให้นมค่ะ เพราะไม่รู้ว่าเจดได้นมพอรึเปล่า แรกๆโรคจิตถึงขั้นจดบันทึกว่าเจดทานนมตอนไหนบ้าง อึฉี่กี่ครั้งต่อวัน ทำได้อยู่หนึ่งอาทิตย์เลิกแล้ววุ้ย ยิ่งทำยิ่งเครียด แอบให้นมผงเจดไปบ้างเพราะสงสารลูกตัวผอมหัวโต อ้อมเองก็เหนื่อยมากๆ รู้สึกว่าตอนเย็นๆนมจะน้อย ก็ให้นมผงเจดเสริมไปวันละ 3-4 ออนซ์ได้ ตอนนั้นก็รู้ว่าต้องพยายามปั๊มกระตุ้นด้วยแต่ก็เหนื่อยอ่ะนะ เลี้ยงลูกอยู่คนเดียว ให้นมเสร็จก็ต้องดูลูกต่อจะปั๊มกระตุ้นก็ไม่สะดวก ก็ได้แค่ปั๊มเก็บข้างนึงตอนเช้าเพราะตอนเช้าเจดทานแค่เต้าเดียว ก็ทำแบบนี้ได้สักพักก็รู้สึกว่านมมาดีขึ้น พอสักเดือนครึ่งก็หยุดให้นมผงเสริม เสริมนมแม่ที่ปั๊มไว้แทน ปั๊มเช้าเสริมบ่าย ไม่ได้ทำสต็อคน้ำนมกับเขาหรอกค่ะ พอไปเมกาตอนเจดสองเดือนก็ลองเสริมนมตอนเย็นน้อยลง ก็เหลือนมทำสต็อคเก็บได้บ้างนิดๆหน่อยๆ พอกลับมาซาอุแป๊บนึง ระบบรวนอีกเพราะเจ็ตแล็กกันทั้งแม่ทั้งลูกแต่ก็ไม่ต้องให้นมผงเสริมแล้วนะ พอไปเมืองไทยอ้อมก็ตัดใจเลย ไม่ให้ขวดเสริมแล้ว ให้เจดดูดบ่อยๆแทน เอ๊ะ นมก็พอเว้ย ลองให้นมปั๊มเสริมดูตอนเย็นๆก็ไม่เอานี่หว่า แปลว่าอิ่มจริงๆ มีอยู่วันนึงคุณตาลองให้นมผงเสริมดู เจดไม่เอาเลยแถมพอคุณตาพูดๆก็มองคุณตาแล้วว้ากใส่ร้องไห้จ้าอีกแน่ะ

สรุปก็คือว่าตั้งแต่สองเดือนถึงห้าเดือนนี่เจดทานนมแม่ตลอดจริงๆ ถึงทานนมขวดก็เป็นนมแม่ แต่พอกลับมาซาอุ เริ่มไปเดย์แคร์ อ้อมก็ไม่มีสต็อคนมเลย อ้อมปั๊มนมสองรอบที่ทำงานก็พอให้เจดทานได้สองขวดที่เดย์แคร์ แต่เจดต้องทานสามขวดเพราะอยู่ที่นั่นตั้งเกือบแปดชม. อ้อมก็ต้องแพ็คนมผงให้หนึ่งขวด แต่ก็ไม่เป็นไรไม่คิดมาก เอาลูกอิ่มท้องไว้ก่อนดีกว่า

ตอนนี้อ้อมก็ยังให้นมเจดอยู่ ปั๊มสองรอบที่ทำงาน กลับมาบ้านพยายามปั๊มอีกรอบนึงเพราะเจดเริ่มทานอาหารเสริมแล้ว ทานนมน้อยลง แต่อิแม่โรคจิตกลัวนมหมดก็เลยพยายามปั๊ม แต่ก็ทำไม่ได้ทุกวัน ตอนนี้นมก็เลยน้อยลงไปมากในตอนบ่ายๆ แต่ก็พอให้เจดทาน ก็หวังว่าคงทำอย่างนี้ไปได้เรื่อยๆจนกว่าเจดจะขวบนึง

เขียนมาซะยาวนี่ตั้งใจจะบอกว่า มีหลายอย่างที่ควรทำแต่ไม่ได้ทำตั้งแต่ต้น ทำให้นมมันไม่ได้มีมากมายเหมือนคนอื่นเขาค่ะ

1. ช่วงที่นมมาแรกๆอ้อมดื่มน้ำไม่พอ ตอนนั้นปากแห้งมากๆ แทนที่จะดื่มน้ำให้มากกกกกกกกกกกกกว่าปกติก็ไม่ได้ทำ น้ำอุ่นก็ไม่ได้กิน

2. ไม่ได้ปั๊มมากเท่าที่ควร ตอนที่นมมามากๆช่วงเดือนแรกควรจะปั๊มเคลียร์เต้าทุกครั้ง ก็ไม่ได้ทำ มัวแต่คิดว่าจะเก็บอีกข้างไว้ให้ลูกกินซะงั้น นมมันก็เลยมาแค่พอดีๆให้ลูกทาน

3. คิดมากไปว่านมไม่พอก็เลยเสริมนมขวด พอเสริมไปนมก็เลยไม่พอจริงๆ จริงๆนมแม่นี่มันมีเรื่อยๆนะคะ ถึงจะไม่เห็นว่าลูกดูดไปเท่าไหร่นี่ ถ้าลูกดูดบ่อยๆยังไงก็พอ โชคดีมากๆที่ให้นมขวดเจดตั้งแต่เจดยังเล็กแต่เจดไม่มีปัญหา nipple confusion สลับทานนมแม่และนมขวดได้สบาย

ทั้งหมดนี่ไม่ใช่เรื่องใหม่เลยนะคะ ตำราไหนๆเขาก็เตือนกันไว้ทั้งนั้น อ้อมก็อ่านมาหมดล่ะ ทฤษฎีปึ้กมากแต่พอภาคปฏิบัติ ทำไม่ได้อย่างนั้นค่ะ

เจดตื่นแล้ว ไปดูลูกก่อนล่ะ ปิดท้ายด้วยรูปล่าสุดค่ะ

>แทะแอ้ปเปิ้ล

เจดหกเดือนแล้วค่า

2008-11-20T23:30:00.008-05:00

เมื่อวานไปหาหมอโดนไปสองเข็ม ร้องไห้หลังจากเข็มที่สองไปสองวิ เก่งมากๆลูกแม่ ไข้ก็ไม่ขึ้น ดีจริงๆเลย ตอนนี้เจดหนัก 7.2 กก. สูง 69 ซม.แล้ว ยืดตัวยาวขึ้นตั้ง 7 ซม.ในสองเดือน ถึงว่าทำไมตอนนี้นอนแผ่ทีปาเข้าไปครึ่งเตียง เหลือที่ให้แม่นอนนิดเดียว ฮ่าๆ

ตอนนี้เจดพลิกคว่ำพลิกหงายคล่องมากๆ กลิ้งไปได้ทุกที่ แต่ไม่กระดกก้นคืบ ถ้าเวลาอยากไปข้างหน้าจะพลิกไปพลิกมาไถๆไป กลายเป็นถอยหลังไปเสียอีก แต่แค่นี้ก็ต้องระวังแล้ว กลิ้งไปคว้ารองเท้าแตะแด๊ดดี้มาเข้าปากได้สองรอบแล้วเนี่ย -_-"

จับของก็คล่องแล้ว เปลี่ยนมือได้ด้วย บางทีก็ทำมือรำๆดูมือตัวเองแบบศึกษาเต็มที่ ตอนนี้ดูดนมไปคว้าหน้าแม่มั่ง ล้วงจมูกแม่มั่งไปด้วย ให้เจดดูดข้างนึงและปั๊มอีกข้างไม่ถนัดแล้วเพราะเจดจะคอยคว้าคอยดึงปั๊มตลอด บางทีมีคายนมออกมาดู แล้วก็ดึงหัวนมฮ่ะ โอ๊ย เจ็บ

อ้อมเริ่มให้อาหารเสริมเมื่อเดือนที่แล้ว ตอนนี้ก็ทานได้สองสามอย่าง(เพราะแม่ขี้เกียจไม่มีเวลาทำให้ทานมาก) ทาน rice cereal เป็นหลัก มีให้แครอทกับมันหวานบดด้วย เดี๋ยววันนี้จะทำดอกกะหล่ำกับบร็อคโคลี่ให้ลองอาทิตย์นี้

นั่งไฮแชร์ทีไรต้องชันเข่าทุกที ไม่เป็นสุภาพสตรีเอาซะเลย

ทานมื้อแรก เกร็งน่าดู

ปิดท้ายด้วยรูปเล่นจัมเปอรู ยังเด้งๆไม่ค่อยเป็น หนักแต่แทะของเล่นด้วยความเมามัน

ปล. นน.อ้อมลดลงไปอีกหน่อย ตอนนี้ใส่กางเกงยีนส์เก่าบางตัวได้แล้ว โฮะๆๆๆ จริงๆยังกินสะบั้นหั่นแหลกมาก แต่พอทำงานแล้วมันก็ลดไปเอง

เจดห้าเดือนกว่าแล้ว....(ตอนต่อ) โพสต์นี้ให้ working mom ทุกท่านค่ะ

2008-11-05T23:40:00.012-05:00

ต่อๆๆๆ กลับจากเมืองไทยแรกๆ เจดงอแงมาก คงเป็นเพราะไม่คุ้นกับบ้านที่ซาอุและก็คงเหนื่อยกับการปรับตัว แถมที่เมืองไทยคนอุ้มกันทั้งวัน เจดรับแขกแจกยิ้มได้ตลอดวัน พอกลับมาซาอุ เหลือแต่พ่อกับแม่ก็เลยเหงา อ้อมวางเจดไม่ได้เลย วางก็ไม่ชอบ ถ้าเดินลับตาไปเนี่ยร้องเลยค่ะ แต่ก็ต้องใจแข็งเพราะกลับมาซาอุได้วันเดียวอ้อมก็ต้องกลับไปทำงานแล้ว เริ่มสอนเลยด้วย เอาเจดไปที่ทำงานด้วยไม่ได้แล้ว ตัดใจเลยค่ะ เอาไปส่งเดย์แคร์ที่ในคอมพาวนด์เลย

วันแรกที่ไปส่งเจดนี่ อิแม่แย่ค่ะ คนเลี้ยงเขาก็รับไป พูดกันก็ไม่รู้เรื่องเพราะเขาไม่รู้ภาษาอังกฤษ ส่วนเจดก็ทำหน้างงๆแต่ไม่ร้องเพราะเขาอุ้มอยู่ คือถ้ามีคนอุ้มเนี่ยเจดจะไม่ร้อง ใครอุ้มก็ได้ ก็ดีหน่อยที่อ้อมไม่เห็นเจดร้องไห้ ส่วนอ้อมเองหอมแก้มเจดแล้วน้ำตาก็ไหลค่ะ แต่แอบเก็บอาการกลัวเจดร้องตาม ไปร้องในรถต่อ ฮ่าๆ บ่ายวันนั้นเลิกงานก็กลับมารับเจดกับลูด้า เพื่อนรัสเชียที่สอนด้วยกัน เขาก็ส่งลูกสองคน คนโตสามขวบ คนเล็กสามเดือนที่เดย์แคร์นี้เหมือนกัน ตอนมารับเจดก็ดูปกติดี คนเลี้ยงเขาก็บอกเจดเป็น good girlๆๆ กลับมาบ้านเจดก็ติดอ้อมกระจองอแง อ้อมทำกับข้าวไปอุ้มเจดไปด้วย

แต่เจดก็งอแงอย่างนี้ได้ไม่นานหรอก พอสักอาทิตย์นึงก็ดีขึ้น นอนเล่นที่ play gym ได้แล้ว ไม่ร้องตามมาก อ้อมก็คอยสังเกตดูว่าเจดเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมบ้างมั้ย ก็ไม่นะ ไปรับก็ยิ้มแย้ม กลับมาบ้านก็ร่าเริงดี ตอนไปส่งก็ไม่งอแง (เพราะเขาไม่ได้วางเจดนั่นแหละ มีอยู่วันนึง คนเลี้ยงเขายังไม่มา อีกคนนึงก็มารับเจดไปวางในเตียง อ้อมกำลังจะเดินออกมา เจดเห็นอ้อมก็เบะปากน้ำตาคลอเลย เรียก"ม่ะ" อีกต่างหาก โห น้ำตาอิแม่มาเลย แต่ต้องใจแข็งเดินออกมา) ก็แสดงว่าเจดปรับตัวได้ดี ที่เดย์แคร์เขาก็ดูรักเจดด้วย อ้อมก็วางใจ นี่ไปเดย์แคร์ได้ไม่เท่าไหร่สาวเจดก็ป๊อบแล้วนะคะ มีหนุ่มๆมาเล่นด้วย โยเซฟลูกลูด้านี่ไม่ยอมเล่นกับน้องตัวเองเลย เล่นแต่กับเจด ส่วนอีกหนุ่มก็อาห์เม็ด ลูกครูที่เดย์แคร์นั่นแหละ ฮ่าๆ

ชักยาว คั่นด้วยรูปเจดก่อนละกัน

นอนเล่นบน play gym

ตอนนี้กลิ้งไปกลิ้งมาคล่องแล้ว เลยซื้อพรมยางมาปูให้ด้วย

นั่งบัมโบ้ แทะนุ้งตรีน สุขใจมากค่ะ

สรุปว่าตอนนี้กิจวัตรประจำวันของอ้อมเป็นอย่างนี้ค่ะ ตื่นตีห้าสิบห้า อาบน้ำแต่งตัว ทานข้าวเช้า (ไข่ต้มกับขนมปังปิ้ง) ควักเจดออกมาจากเตียง เปลี่ยนผ้าอ้อม ส่งเจดที่เดย์แคร์ ไปถึงที่ทำงานประมาณหกโมงห้าสิบ (เข้างานจริงๆเจ็ดโมงครึ่ง แต่ออกเช้าเพราะรถติด) ปั๊มนมรอบแรกตอนเจ็ดโมงสิบห้า ปั๊มไปเตรียมสอนไปด้วย ปั๊มอีกรอบตอนเบรค สิบโมงครึ่ง ทำงานจนถึงบ่ายโมงครึ่ง ก็กลับคอมพาวนด์มารับเด็กๆที่เดย์แคร์กับลูด้าเวลาบ่ายสอง (เพราะคริสเลิกงานบ่ายสองครึ่งมารับอ้อมไม่ทัน เดย์แคร์ปิดก่อน)

พอถึงบ้านก็เล่นกับเจดบ้าง แว่บไปล้างขวดนมและปั๊มนมด้วย เพราะต้องปั๊มเพิ่มเนื่องจากปั๊มที่ทำงานสองรอบไม่พอเจดทานสองขวดใหญ่ๆ พอสามโมงก็ให้เจดดูดนมหนึ่งข้าง ปั๊มอีกข้างไปด้วย เสร็จแล้วก็ให้อาหารเสริมเจดอีกนิด แล้วก็จับเจดใส่ชิงช้า นอนโลด กว่าจะถึงตอนนี้เจดก็จะง่วงมากๆแล้วค่ะเพราะคงไม่ได้นอนมากที่เดย์แคร์ เจดก็จะนอนไปได้ชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมง อ้อมก็รีบล้างขวดล้างปั๊ม เตรียมของสำหรับเดย์แคร์ให้เจด ทำกับข้าว ทานข้าว ล้างจาน เฮ่อ พอเจดตื่นตอนสักหกโมง ก็อาบน้ำ ให้นม เล่นกันไปเรื่อย อ้อมแว่บไปทำแซนด์วิชให้ตัวเองกับคริสเอาไปทานที่ทำงานด้วย เข้านอนประมาณสามทุ่ม บางทีอ้อมหลับก่อนเจดอีก ฮ่าๆ เปิดนมให้ดูดโลด ลูกหลับไปตอนไหนไม่รู้เหมือนกัน

เหนื่อยนะคะ ทำงานไปด้วยเลี้ยงลูกไปด้วยเนื่ย คนช่วยก็ไม่มี คริสก็สอนตอนค่ำตั้งสามวัน กว่าจะกลับถึงบ้านก็สี่ทุ่ม สะบักสะบอมกลับมาเหมือนกัน อ้อมก็ทำงานบ้านเองระหว่างอาทิตย์ ซักผ้าเจดหนึ่งรอบ ซักผ้าตัวเองหนึ่งรอบ ถึงจะเอาลงเครื่องซักเครื่องปั่นแต่ก็ต้องพับเก็บ กับข้าวก็ต้องทำเองเพราะออกไปซืัอไม่ได้ พอวันหยุดสุดสัปดาห์ก็ต้องช่วยกันดูดฝุ่น ถูบ้าน ซักผ้า ไปจ่ายกับข้าว แป๊บเดียวสองวันหมดแล้ว ต้องตื่นไปทำงานอีกล่ะ

เพราะงั้นโพสต์นี้ขอให้ working mom ทุกท่านค่ะ ไม่ได้เป็นเองนี่ไม่รู้เลยว่ามันเหนื่อย ผู้หญิงเราทำได้ทุกอย่างจริงๆ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพื่อลูกนี่แหละ แค่เห็นลูกแฮปปี้แข็งแรงอย่างในรูปข้างล่างนี่ ก็หายเหนื่อยแล้ว

เจดห้าเดือนกว่าแล้ว

2008-10-22T23:50:00.010-05:00

ไม่ได้เขียนนานมากๆ มีเรื่องมากมายที่อยากเขียน ไม่รู้จะเขียนได้หมดมั้ย ก็ขอเขียนไปเรื่อยๆก่อนเจดจะตื่นละกัน

เรื่องแรกก่อนลืม เมื่อวันพฤหัสที่แล้ว 16 ตุลา พาเจดไปหาหมอมาเพื่อฉีดวัคซีนเพิ่ม เจดอายุได้ห้าเดือนกับสี่วัน พยาบาลวัดนน.ชั่งส่วนสูงได้ 6.6 กิโลกับ 63 ซม. ไอ้นน.นี่ไม่เท่าไหร่ แต่ส่วนสูงนี่ไม่อยากจะเชื่อ สูงขึ้นจากเดือนที่แล้วแต่หนึ่งเซนต์ได้ไง เสื้อผ้าเจดตึงกว่าแต่ก่อนตั้งเยอะ ดูๆเขาวัดเห็นรีบๆไม่ได้จับตัวเจดตรงๆซักเท่าไหร่ คิดเข้าข้างตัวเองว่าเจดสูงกว่านี้แน่ๆ

เรื่องที่สอง ไปเมืองไทยมามีความสุขมากๆ วันเดินทางออกจากซาอุก็ไปกับเจดสองคนก่อน เพราะอ้อมลางานไม่เอาเงินเดือนขอหยุดก่อนล่วงหน้า คริสไม่ได้ลาด้วย ก็หอบหิ้วกันไปสองคน อ้อมมีกระเป๋าถือใบนึงกับกระเป๋าผ้าอ้อมเจด เอารถเข็นไปด้วย ตอนขึ้นเครื่องที่ริยาดห์ก็เข็นรถไปพับให้เขาโหลดก่อนขึ้นเครื่องเลย เพราะเจ้าหน้าที่เขาบอกว่าไปรับรถเข็นที่อาบูดาบีได้ เราก็เชื่อ เพรามีเวลาเปลี่ยนเครื่องที่นั่นตั้งสามชม. อยากเข็นเจดเดินเฉิดฉายดูของดิวตี้ฟรีเสียหน่อย ก็เลยโหลดแต่รถเข็นแต่เอาตัว carrier ขึ้นเครื่องไปด้วย ที่ไหนได้พอถึงอาบูดาบี คุณแขกเธอบอกไปเอารถเข็นที่กทม.ซะงั้น ฮ่วย สรุปเลยต้องหอบกระเป๋าสองใบแล้วก็หิ้วเจดใน carrier ที่ก็หนักใช้ได้ ไม่ได้เดินเลยอ่ะ เอาเจดไปเปลี่ยนไดเปอร์ได้รอบเดียวก็พอแล้ว นั่งเฉยๆดีกว่า พอถึงสุวรรณภูมิก็แทบตาย เพราะเครื่องลงเช้าแต่เขาไม่เสริฟอาหารเช้าให้ อ้อมก็นอนบนเครื่องไม่ได้มาก เหนื่อยสุดๆ เกทก็โคตรไกล แบกเจดแบกกระเป๋าเดินไปเกือบเป็นลม แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี เจดยังเป็นเซียนเรืองเดินทางเหมือนเดิม ไม่มีร้องไม่มีบ่นค่ะ กินนมแม่แล้วนอนโลดตลอด

ตอนอยู่เมืองไทยสุขทั้งแม่สุขทั้งลูก แม่กินแหลก เจดก็ดูดนมแหลก นมอ้อมเลยมีพอซะงั้น เจดดูดได้ทั้งวัน แถมปั๊มตอนเช้าเก็บได้อีกนิดๆหน่อยๆ ดีจริงๆ (จริงๆนมอ้อมอาจจะพอมาตั้งแต่แรก แต่ไม่ชัวร์เองล่ะ) แต่เนื่องจากอิแม่เห็นแก่กินไปหน่อย เจดก็เลยก้นแดงเป็นผื่นผ้าอ้อมไปซะหนึ่งอาทิตย์แรก ไม่รู้กินอะไรไปเหมือนกันเพราะกินเยอะมาก ฮ่าๆ แต่ก็ยังดีที่เป็นไม่มาก เจดไม่ได้เจ็บอะไร

ตอนอยู่เมืองไทยเจดก็มีพัฒนาการมากมายในช่วงอายุสี่เดือน

- หลังจากจับเท้าที่เมกา ก็สามารถดึงมาดูดๆๆๆได้ บางครั้งดูดแบบมันมากๆดังจ๊วบๆๆๆเลย แถมบางทีดูดนิ้วโป้ง ส่วนนิ้วชี้จิ้มจมูกอีกต่างหาก
- คว่ำได้เมื่อวันที่ 16 กันยาก่อนวันเกิดอ้อมหนึ่งวัน แบบว่าแก้ผ้าผึ่งก้นอยู่ คงเบาสบายดีเลยคว่ำซะเลย ฮ่าๆ พอคว่ำได้ก็เริ่มจะกระดกก้นคืบล่ะ แต่ยังไปได้ไม่มาก บางทีถอยหลังอีกต่างหาก
- จับของได้ดีขึ้นมากๆเพราะคุณตาหัดให้จับนู่นจับนี่ตลอด เวลาอยากได้อะไรเจดจะทำหน้ามุ่งมั่นมากๆ ขมวดคิ้วปากห้อยน้ำลายยืดเลย ขาก็จะถีบๆๆๆแบบว่าจะเอาให้ได้ ดุรูปชุดแดงข้างล่างประกอบค่ะ
- นั่งได้เองแป๊บนึง คอยๆพยุงไว้สักนิดก็จะนั่งเล่นโน่นเล่นนี่ได้นานเลย

สาวเจดตื่นแล้ว เดี๋ยววันหลังมาเขียนต่อค่ะ เอารูปที่เมืองไทยไปดูเพิ่มก่อนละกัน

แถมด้วยรูปอาบน้ำในกาละมังกับคุณตา ชอบมากๆค่ะ

อัพเดทเจด(เกือบสีเดือน) กับคู่เดท

2008-09-04T11:05:00.003-05:00

วันนี้พาเจดไปหาหมอฉีดวัคซีนสี่เดือนมา จริงๆเจดจะสี่เดือนวันศุกร์หน้าแต่พาไปก่อนเพราะวันนั้นจะบินไปเมืองไทย ฉีดยาซะก่อนหลายวันหน่อยเผื่อไข้ขึ้น

ตอนนี้เจดหนัก 5.6 กิโลแล้ว และสูง 62 ซม. นน.เพิ่มขึ้นจากสองเดือนก่อนหนึ่งกิโลเองแต่สูงขึ้นตั้ง 6 ซม. ท่าทางลูกแม่จะสูงยาวเป็นนางแบบ เหะเหะ

ส่วนด้านอื่นๆ ยังคว่ำไม่ได้เลย นอกจากแม่จะช่วยหน่อย จับวางเอนๆบนหมอนก็จะหน้าคว่ำแล้วก็พลิกก้นเองได้ คอแข็งขึ้นอีก ตอนนี้อุ้มไม่ต้องคอยประคองมากแล้ว แต่ยังมีคอพับคออ่อนบ้างเวลานั่ง นอนกลางคืนได้ยาวเจ็ดแปดชม.แน่ะช่วงนี้ หลังจากที่เวลานอนเละไปหนึ่งอาทิตย์หลังจากกลับจากอเมริกาเพราะเจ็ตแล็ก ตอนนี้กลับมาเหมือนเดิม แถมนอนได้ยาวกว่าเดิมอีกต่างหาก เดี๋ยวไปเมืองไทยไม่รู้จะเป็นไง สงสัยต้องปรับใหม่อีก

ตอนนี้ฮิตจับเท้าตัวเองมากค่ะ

ตอนอยู่อเมริกาเจดก็ได้เจอคู่หมั้นคู่หมายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฮ่าๆ พ่อหนุ่มคนนี้ชื่อเฮนรี่ เป็นลูกชายของเพื่อนซี้คริส เกิดหลังเจดสองเดือน แต่ดูขนาดตัวซะก่อน นน.แซงหน้าเจดไปหลายออนซ์แล้ว

สองคนนี้เขาเจอกันที่งานปาร์ตี้เลี้ยงส่งคริสกับอ้อมค่ะ

สาวเจดหลับเอาแรงก่อนปาร์ตี้

วันนี้ใส่ชุดเก๋นะคะ กางเกงสามส่วนกะเสื้อแขนกุด

เจอกันแรกๆยังเขินอยู่

ว้าย เฮนรี่อย่าจ้องมากสิ เขินนะ

แหม แม่ก็ลุ้นจัง

เราเป็นเพื่อนกันค่ะ

ใช่มะ เฮนรี่

เฮนรี่บอกโนคอมเม้นท์ขอจุกหลอกมาอมดีกว่า ฮ่าๆ

อีกหน่อยเฮนรี่เป็นหนุ่มผมแดงตาสีฟ้าสุดหล่อแน่ๆ

ปิดท้ายด้วยรูปครอบครัวค่ะ

สามเดือนกับหนึ่งอาทิตย์

2008-08-18T16:25:00.004-05:00

ตอนนี้เจดชอบอมมือมากค่ะ

คอแข็งมากขึ้น จับนั่งพิงพอได้แล้ว ชอบดูทีวีมาก(จนน่ากลัว)

ยิ้มยังหวานเหมือนเดิม เห็นใครก็ยิ้มไห้เค้าไปหมด

ส่วนพลิกหงายนี่ก็ทำได้มั่งไม่ได้มั่ง แล้วแต่วัน แต่พลิกคว่ำนี่ยังไม่ได้เลย เคยเกือบพลิกได้อยู่วันนึงแล้วช่วงนี้ก็เลิกพยายามไปซะงั้น แต่คอแข็งขึ้นมาก

เฮ้อ จะอยู่ที่เมกาอีกแค่อาทิตย์เดียวก็ต้องกลับซาอุแล้ว อยู่ที่นี่ดีกับเจดจริงๆเพราะอากาศดี ได้พาเจดออกไปเดินเล่นข้างนอกทุกวัน กลับไปซาอุก็ต้องอยู่แต่ในบ้านเพราะอากาศที่นั่นยังร้อนระอุอยู่เหมือนเดิม แต่ก็ยังดีที่อยู่ซาอุแค่สองอาทิตย์ก็จะไปเมืองไทยอีกสามอาทิตย์ อิแม่ดีใจที่สุดจะได้กลับไปหม่ำๆๆๆๆ ไม่ได้กลับมาปีครึ่งแล้วเนี่ย ส่วนหนูเจดก็ได้บินอีกล่ะ อายุยังไม่ถึงครึ่งขวบก็ได้บินเกือบรอบโลกแล้วนะ ลูกเอ๊ย เกิดเป็นลูกพ่อกับแม่ต้องทำใจหน่อย

ปล. รูปมากหน่อยเพราะเลือกไม่ได้ว่าจะไม่ลงรูปไหน มันน่ารักไปหมด! ได้เลนส์ใหม่มาเลยถ่ายเพลินค่ะ

เด็กช่างคุย & พลิกหงายได้แล้วจ้า

2008-08-07T11:39:00.005-05:00

เอาคลิปเจดส่งเสียงมาให้ดูกันค่ะ ถ่ายไว้เมื่อวาน

คุยไปสักพักชักเหนื่อย เลยเริ่มบ่น เหนื่อยแล้ว อยากนอน อุ้มกล่อมหน่อยสิคะ

มาวันนี้ อ้อมอยากถ่ายรูปเจดใส่ชุดที่เพื่อนส่งมาให้ มันมีระบายที่ก้น น่ารักดี ก็เลยจับเจดนอนคว่ำ คริสก็เล็งกล้อง อ้าว ยังไม่ทันได้ถ่าย เจดพลิกตัวไปนอนหงายผึ่งซะแล้ว สองสามวันก่อนจับคว่ำเจดยังหงายไม่ได้เลย ไปได้แค่ครึ่งทาง ตะแคงแล้วก็กระดิกขาใหญ่แต่ยังพลิกไม่ได้ มาวันนี้พลิกได้อย่างรวดเร็ว อ้อมก็เลยจับคว่ำอีกสองสามรอบ จนได้รูปมาแบบนี้

รอบที่หก ชักไม่ไหวแล้วอ่ะ เจดชักเหนื่อย พลิกไม่ไปล่ะ ติดแขน ฮ่าๆ

พลิกไม่ไป หงุดหงิด ทำอะไรไม่ได้ กัดแขนอมมือดีกว่า ยอมแพ้แล้ววุ้ย

คงอีกสักพักกว่าเจดจะพลิกคว่ำได้ ใจนึงก็อยากให้เจดคว่ำเองได้เร็วๆ แต่อีกใจก็กลัวอ่ะ อย่างนี้ก็วางนอนที่ไหนก็ได้ไม่ได้แล้วสิเนี่ย

ลูกเราน่ารักที่สุด

2008-08-04T16:52:00.007-05:00

หุหุ ขึ้นหัวบล็อกได้น่าหมั่นไส้มาก แต่ก็คิดอย่างนี้จริงๆนี่นา คุณแม่ทั้งหลายคงเข้าใจ เหะเหะ

เปิดด้วยรูปตอนเจดเกือบสองเดือนก่อน

ตอนนี้อยู่เมกาแล้วค่า กลับมาเยี่ยมพ่อแม่คริสได้อาทิตย์กว่าล่ะ ออกจากซาอุวันที่ 16 กรกฎา แวะเที่ยวอัมสเตอดัมซะก่อนหนึ่งอาทิตย์แล้วค่อยมาโอไฮโอ จะว่าเหนื่อยก็เหนื่อย แต่ดีใจมากๆที่ได้ออกจากซาอุเสียที ที่ว่าเจดน่ารักที่สุดก็เพราะว่าเจดทำตัวดีมากๆตลอดการเดินทางจริงๆ ตอนบินก็จะหลับซะเป็นส่วนใหญ่ ตื่นมาอ้อมก็ให้นม(อ้อ อ้อมให้นมเจดกลางสนามบินริยาดห์เลยฮ่ะ คลุมโปงเปิดอบายาเปิดนมให้ลูก ฮ่าๆ) เจดมีร้องไห้งอแงนิดหน่อยบ้างแต่ก็ไม่มากอะไร ตอนเครื่องขึ้นลงก็ไม่มีปัญหา อ้อมก็ให้อมจุกหลอกไปถ้าตื่น ก็ไม่มีร้องไห้เพราะปวดหูเลยสักครั้ง

ช่วงที่อยู่อัมสเตอดัมตอนแรกก็เอาเจดใส่รถเข็นเวลาออกไปข้างนอก ปรากฏว่าเจดไม่ชอบอย่างแรง งอแงมากๆ คงเป็นเพราะว่าต้องปรับนอนราบแล้วเจดมองอะไรไม่เห็นก็คงอึดอัด นอนหลับก็ไม่ได้นาน เลยต้องเปลียนแผน เอาเจดใส่สลิงแทน ก่อนออกจากโรงแรมก็อัดนมให้อิ่ม พอจับใส่สลิงห้อยเป็นลูกจิงโจ้แบบนี้ อ้อมเดินไปได้ไม่เท่าไหร่ เจดก็จะหลับแล้ว ส่วนใหญ่ก็หลับยาวได้ทีละสองสามชม.รวดเลย อ้อมกับคริสก็ได้เดินดูนู่นดูนี่ แถมสะดวกกว่าเข็นรถเข็นคันยักษ์ไปไหนมาไหนด้วย แต่เสียดายที่อากาศไม่ดีเท่าไหร่ ฝนตกหนาวอยู่หลายวัน จนสองวันสุดท้ายนั่นแหละ ค่อยดีขึ้นหน่อย เช้าวันกลับงี้แดดแรงฟ้าใสเชียว พออากาศไม่ดีก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปมากค่ะ อ้อมเองก็ห้อยเจดต่องแต่งอยู่จะจับกล้องก็ไม่ถนัด ก็เลยได้รูปมาไม่มาก

ตอนนี้เจดก็เป็นขวัญใจคุณปู่คุณย่า อ้อมบอกเจดก่อนลงจากเครื่องบินว่าพอคุณย่าอุ้มให้ส่งยิ้มให้คุณย่านะ เจดก็ทำตามที่บอกจริงๆอ่ะ พอย่ารับไปอุ้มปุ๊บ เจดก็ยิ้มหวานทันที อู๊ย คุณย่าดีใจมากๆ เจดก็เป็นเด็กเลี้ยงง่ายจริงๆนั่นแหละ ใครอุ้มก็ได้ ร้องไห้หนักๆเวลาหิวเท่านั้น แต่ถ้าร้องแอ๊ะๆแบบบ่นๆเนี่ยหมายความว่าเหนื่อยแล้วนะ อยากนอน อุ้มกล่อมหน่อย พาไปที่ไหนก็มีแต่คนชมค่ะ อยู่ต่อหน้าคนอื่นนี่น่ารักมาก เพราะเธอไม่ร้องเลย แต่ชอบร้องเวลาอยู่ในรถกับพ่อแม่สองคนนะ แต่ก็ไม่ว่ากันค่ะ แค่นี้ก็น่ารักจะแย่อยู่แล้ว อิอิ คอนเฟิร์มด้วยรูปอีกรอบ

ยิ้มให้คุณย่า

กำลังพูดค่ะ เดี๋ยวนี้จ้อใหญ่แล้ว แฮรรรร ฮารรรร ไปเรื่อย